Rebecca
Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir şekilde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağını farkeder. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmak zorundadır. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.
Rebecca hakkında 137 bilgi
137 bilgi gösteriliyor.
- Sir Alfred Hitchcock'un talimatı uyarınca Dame Judith Anderson, Bayan Danvers'ı oynarken nadiren gözlerini kırpıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bayan Danvers neredeyse hiç yürürken görülmüyor; sanki süzülüyormuş gibi görünüyor. Sir Alfred Hitchcock, onun yalnızca Joan Fontaine'in karakterinin endişeli bakış açısından görülmesini istiyordu ve bu etki, Bayan Danvers'ın beklenmedik bir zamanda ortaya çıkmasıyla ilgili korkusuyla bağlantılıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör Alfred Hitchcock, kariyerinde ilk kez senaryo yazım sürecinden men edildi. Bu nedenle yapımcı David O. Selznick'i kendi setinden yasakladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin İspanya'daki başarısı nedeniyle Joan Fontaine'in film boyunca giydiği özel ceketler "rebecas"olarak bilinmeye başlandı."rebeca" kelimesi günümüzde hala bu giysi parçasını ifade etmek için kullanılmaktadır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin son bölümünde Jack Favell (George Sanders) arama yaptıktan hemen sonra bir telefon kulübesinin önünden geçiyoruz. Hitchcock'un telefon kulübesinin yanında durup Bay Sanders'a baktığını gösteren fotoğraflar var. Aslında sahne bu şekilde oynanmıyor ve Sanders bir polis memuruyla park etme konusunu tartışırken arka planda hızla geçen Hitchcock'u hemen fark etmeniz gerekiyor; Sanders sadece telefonda konuşurken yakından görülmüştü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bayan de Winter rolü için 20'den fazla kadın oyuncu ekran testine tabi tutuldu ve bu rol sonunda yeni oyuncu Joan Fontaine'e verildi. Bunlardan biri, o zamanlar bir çift oldukları için Sir Laurence Olivier'in baskı yaptığı Vivien Leigh'di.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimler İngiltere'nin İkinci Dünya Savaşı'na girmesinden beş gün sonra başladı. Bu durumun özellikle Sir Alfred Hitchcock ve filmin çoğunluğu İngiliz olan oyuncu kadrosu için sıkıntılı olduğu ortaya çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal romanda olduğu gibi Bayan de Winter'ın da bir adı yoktur.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Alfred Hitchcock ve görüntü yönetmeni George Barnes, "deep focus photography" olarak bilinen bir teknik kullandılar. Bu, Yurttaş Kane'den (1941) önce bu tekniği kullanan birkaç filmden biridir. Hitchcock bunu Downhill'de (1927) de kullanmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Alfred Hitchcock'un Hollywood'da yaptığı ilk film ve En İyi Film Oscar ödülünü kazanan tek film. En İyi Film ödülünü kazanmasına rağmen, o yılın En İyi Yönetmen Ödülü Gazap Üzümleri (1940) filmiyle John Ford'a verildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör Laurence Olivier, o zamanlar kız arkadaşı olan Vivien Leigh'in başrol oynamasını istediği için Joan Fontaine'e çok kötü davrandı. Bu, Fontaine'i biraz sarstı, bu yüzden yönetmen Sir Alfred Hitchcock, film setindeki herkesin ondan nefret ettiğini söyleyerek bundan yararlanmaya karar verdi, böylece onun utangaç ve tedirgin olmasını sağladı, tam da performansından beklediği gibi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Prodüksiyonu yavaşlatan bir diğer faktör de Sir Alfred Hitchcock'un ekip ışıkları ayarlarken prova yapmayı reddetmesiydi. Kamera ayarları sırasında prova yapmak standart Hollywood uygulaması olmasına rağmen gürültüyü rahatsız edici bulduğunu iddia etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Açılış sahnesi için ayrı bir ses sahnesi üzerine Manderley'in yarı boyutlu bir versiyonu inşa edildi; bu sahnede kamera, ay ışığında harabeye doğru yol boyunca ilerliyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Roman, yapımcı David O. Selznick tarafından, erkek başrol için Ronald Colman'ı almaya çalışacağı fikriyle Carole Lombard için bir araç olarak 50.000 dolara satın alındı. Selznick'in notlarına göre Colman, resmin "woman-starring vehicle" olacağından korktuğu ve cinayet açısından korktuğu için rolü kabul etmeyi erteleyince Selznick rol için ikinci tercihlerine, Sir Laurence Olivier ve William Powell'a yöneldi. Olivier, Powell'dan 100.000 dolar daha ucuza çalışmaya razıydı ve bu yüzden seçildi. Bu rol için Leslie Howard da düşünüldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı David O. Selznick, Amerika'nın çoğunu, özellikle de New England'ı dolaşmasına rağmen, Manderley'i temsil edecek uygun bir yer bulamadı, bu yüzden onun yerine bir minyatüre başvurmak zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sinemaya sanat yönetmeni olarak başlayan Sir Alfred Hitchcock, paradan tasarruf etmek için minyatürleri kullanma konusunda oldukça bilgiliydi ancak yapımcı David O. Selznick'i sürecin ucuz görünmeyeceğine ikna etmek zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kitabın karanlık atmosferini korumak için Sir Alfred Hitchcock bu filmin siyah beyaz çekilmesinde ısrar etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- David O. Selznick, Sir Alfred Hitchcock'un yöntemleri karşısında o kadar şaşırmıştı ki, kendi muhakemesini sorgulamaya başladı. Nadiren yaptığı bir uygulama olan eşi Irene'den bazı görüntülere bakmak için stüdyoya gelmesini istedi. Hatta prodüksiyonu iptal etmesi gerekip gerekmediğini kendisine söylemesini istediğini itiraf etti. Neyin çekildiğini gördü ve ona filmin mükemmel olduğu konusunda güvence verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı David O. Selznick, Dame Olivia de Havilland'ın başrolde oynamasını istedi ancak aşılmaz sorunlarla karşı karşıya kaldı. Zaten Raffles (1939) için Samuel Goldwyn'e bağlıydı, Warner Brothers onu ödünç verme konusunda işbirliği yapmıyordu ve rolü kabul etmekte isteksizdi çünkü kız kardeşi Joan Fontaine de rol için düşünülüyordu ve menajeri Leland Hayward bu rol için karısı Margaret Sullavan'ı terfi ettiriyordu. Selznick ayrıca rol için Loretta Young, Vivien Leigh, Anita Louise ve Anne Baxter'ı da değerlendirdi ancak Young ve Leigh'in yanlış "type" olduğunu hissetti. Sonunda Fontaine'de karar kıldı ancak ekibi, Fontaine'in henüz tanınmış bir yıldız olmaması nedeniyle bu kararına karşı çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Alfred Hitchcock, Joan Fontaine'in ekran testini ancak Kadınlar'daki (1939) uysal eş oyununu izledikten sonra kabul etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Alfred Hitchcock'un mükemmeliyetçiliği üretimi başından beri yavaşlattı. İki hafta içinde üretim programın beş gün gerisinde kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ne zaman Rebecca'dan bahsedilse - özellikle yaklaşık 33 dakika, 49 dakika, 44 dakika, 48 dakika ve 123 dakikada fark edilir şekilde - film müziğinde Hammond Novachord'un kısa, başka bir dünyaya ait görünümü beliriyor. Bu ilk ticari polifonik synthesizer, tüm modern synthesizer'ların atası olarak kabul edilir ve benzersiz sesi nedeniyle daha sonraki bilim kurgu ve gerilim filmlerinde kendine yer bulmayı başardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, Sir Alfred Hitchcock'un yapımcı David O. Selznick ile yaptığı ilk filmdi. Hitchcock, senaryo sürecinde senarist Robert E. Sherwood ve Hitchcock'un asistanı Joan Harrison'la çalıştı, ancak neredeyse çekimlerin başından itibaren Selznick'in "producing"'in kontrol edici -bazıları bunu takıntılı olarak nitelendirdi- tarzından memnun değildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- David O. Selznick, bu filmin müziklerini yapmak için MGM'den Franz Waxman'ı ödünç aldı ve besteciyi son düzenleme yerine senaryodan ve kaba kurgudan çalışmaya zorladı. Bu daha sonra sorun yarattığında Selznick, Waxman'ın notalarının işe yaramadığını hissettiği yere Max Steiner'ın A Star Is Born (1937) için hazırladığı müziklerden bazılarını yerleştirdi. Bu, Selznick ile her iki besteci arasında düşmanlığa neden oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tamamlandıktan sonra bu film, David O. Selznick'in son kurgu üzerinde çalışabilmesi için bir ay boyunca rafta kaldı. Rüzgar Gibi Geçti'yi (1939) galası için hazırlamakla fazlasıyla meşguldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1940'ın en çok hasılat yapan ABD filmi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin nihai maliyeti 1.285.000 dolardı; bu, orijinal bütçenin yaklaşık 335.000 dolarının üzerindeydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal senaryo, kahramana yazar Daphne Du Maurier'den sonra "Daphne" adını verdi. David O. Selznick itiraz etti ve isim kullanılmadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- David O. Selznick, ilk başta belirsiz olduğunu düşündüğü yangın sahnesinin yeniden çekimlerini kişisel olarak denetlemek konusunda ısrar etti. Başlık karakterinin "R" monogramını saran alevlerin son çekimi yeniden yapıldı çünkü baş harfin Bayan Danvers'ın yerleştireceği kadar dikkatli bir şekilde çerçevelenmediğini ve alevlerin yeterince hızlı veya yeterince yükseğe çıkmadığını düşünüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Manderley'deki bazı dış mekanlar Del Monte, California'da, plaj sahneleri ise Santa Catalina Adası'nda çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Alfred Hitchcock, romandan farklı olarak Maxim ve ikinci Bayan de Winter'ın balayı günlerini gördükleri film projektörü sahnesini ekledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Maxim de Winter'ın müstakbel ikinci eşiyle ilk buluşmasının ikinci birim çekimleri, Riviera'nın yerine geçen Carmel, CA kıyısındaki stand-in'ler tarafından çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bayan Danvers film boyunca neredeyse hiç yürürken görülmez; adeta süzülür. Alfred Hitchcock, onu yalnızca Joan Fontaine'in canlandırdığı karakterin endişeli bakış açısından göstermek istedi. Bu tercih, Bayan Danvers'ın her an beklenmedik şekilde ortaya çıkabileceği korkusunu pekiştirir.
- Filmin sonlarına doğru Jack Favell (George Sanders) bir telefon kulübesinden arama yaptıktan hemen sonra, arka planda Hitchcock'u görmek mümkün. Aslında sahne bu şekilde oynanmaz; Sanders bir polisle park meselesini tartışırken Hitchcock hızla kadrajdan geçer. Hitchcock'u yakalamak için dikkatli olmak gerekir, çünkü Sanders yakın planda telefonla konuşurken görülür.
- Alfred Hitchcock ve görüntü yönetmeni George Barnes, 'derin odaklı fotoğraf' tekniğini kullandı. Bu teknik, Yurttaş Kane (1941) öncesinde çok az filmde denenmişti. Hitchcock daha önce Downhill (1927) filminde de bu yönteme başvurmuştu.
- Yapımı yavaşlatan bir diğer etken, Hitchcock'un ekip ışıkları kurarken prova yapmayı reddetmesiydi. Gürültünün dikkatini dağıttığını söyleyen yönetmen, Hollywood'da standart olan bu uygulamaya karşı çıktı.
- Açılış sahnesi için Manderley'in yarı ölçekli bir maketi ayrı bir ses sahnesinde inşa edildi. Kamera, ay ışığında harabeye dönmüş malikanenin yolunda ilerlerken bu maket kullanıldı.
- Hitchcock, kamerada kurgu alışkanlığı yüzünden yapımcı David O. Selznick ile sık sık çatıştı. Selznick'e her plandan birden fazla tam çekim vermek yerine, Hitchcock kurguyu çekimden önce kafasında bitirir ve yalnızca kullanacağı kadarını filme alırdı.
- Yapımcı David O. Selznick, Manderley'i temsil edecek uygun bir mekan bulmak için Amerika'nın büyük bölümünü, özellikle New England'ı taradı ancak başarılı olamadı. Bunun üzerine gerçek mekan yerine minyatür bir maket kullanmak zorunda kaldı.
- Sanat yönetmeni olarak sinemaya başlayan Hitchcock, tasarruf için minyatür kullanımına hakimdi. Yine de yapımcı Selznick'i bu yöntemin ucuz görünmeyeceğine ikna etmesi gerekti.
- Romanın karanlık atmosferini korumak isteyen Hitchcock, filmin siyah beyaz çekilmesi konusunda ısrar etti. Renkli çekim, dönemin teknik imkanlarıyla bile mümkün olsa da yönetmen atmosferin bozulacağını düşündü.
- Rebecca'nın adı her geçtiğinde –özellikle 33., 44., 48., 49. ve 123. dakikalarda– film müziğinde Hammond Novachord'un kısa, uhrevi tınısı duyulur. İlk ticari polifonik sentezleyici olan bu enstrüman, modern synthesizer'ların atası sayılır ve kendine özgü sesiyle sonraki bilimkurgu ve gerilim filmlerinin vazgeçilmezi olmuştur.
- Yapımcı Selznick, yanan Manderley'in dumanlarından dev bir 'R' harfi oluşmasını istedi. Hitchcock bu fikri fazla gösterişli bularak, Selznick Rüzgar Gibi Geçti (1939) ile meşgulken dumanlı R'yi, üzerinde monogram bulunan bir iç çamaşırı kutusunun yanışıyla değiştirdi. Ayrıca filmi kamerada kurgulayarak Selznick'in yeniden kurgu yapma şansını elinden aldı.
- David O. Selznick, film müziği için Franz Waxman'ı MGM'den ödünç aldı ve besteciyi final kurgusu yerine senaryo ve kaba kurgu üzerinden çalışmaya zorladı. Daha sonra sorun çıkınca Selznick, Waxman'ın müziğinin yetersiz kaldığı yerlere Max Steiner'ın Bir Yıldız Doğuyor (1937) filmindeki müziklerinden parçalar ekletti. Bu durum Selznick ile her iki besteci arasında gerginliğe yol açtı.
- Manderley'in tavanlar ve avizeler dahil birçok mimari detayı, Al Simpson'ın çizimlerinden matte painting tekniğiyle eklendi. Aynı yöntem, doruk noktasındaki yangın sahnelerindeki bazı alevler için de kullanıldı.
- David O. Selznick, ilk çekimde yeterince net bulmadığı yangın sahnesinin tekrarlarını bizzat denetledi. Baş karakterin 'R' monogramını saran alevlerin son çekimi, Bayan Danvers'ın yerleştireceği özeni yansıtmadığı ve alevler yeterince hızlı yükselmediği için yeniden çekildi.
- Manderley'in bazı dış mekan çekimleri Kaliforniya Del Monte'de, sahil sahneleri ise Santa Catalina Adası'nda gerçekleştirildi.
- Maxim de Winter'ın müstakbel ikinci eşiyle ilk karşılaşmasının ikinci ünite çekimleri, Riviera'yı temsilen Kaliforniya Carmel kıyılarında dublörlerle yapıldı.
- Rebecca'nın gardırobunda görünmesi için New York'taki Jaeckel's mağazasından 25.000 dolar değerinde bir chinchilla kürk ödünç alındı. Filmde kimse bu kürkü giymez; Bayan Danvers'ın ikinci Bayan de Winter'a gösterdiği eşyalardan biridir.
- Bir sahnede Rebecca'nın adres defteri görülür. Defterin kapağındaki el yazısı, David O. Selznick'in eşi Irene Mayer Selznick'e aittir.
- Rebecca'nın el yazısı Helen Amigo tarafından yazıldı.
- Manderley'in minyatür maketi yaklaşık 15 metre genişliğinde ve en yüksek noktasında 6 metre boyundaydı; Selznick arazisinde kendi ses sahnesini kaplıyordu. Final sahnesindeki yanma dahil, daha gerçekçi görünmesi için yüksek hızlı kameralar kullanıldı.
- Hitchcock aslında filmin görüntü yönetmenliğini Gregg Toland'ın yapmasını istemişti ancak Toland müsait değildi. Bunun üzerine Toland'ın akıl hocası ve en büyük etkilendiği isim olan George Barnes'ı seçti; Barnes bu filmle Oscar kazandı. Hitchcock, Barnes'ı Öldüren Aşk (1945) filminde de çalıştırdı; 1948'de ölen Toland ile hiç film yapamadı.
- Film için 40 set inşa edildi; bunların 25'i Manderley'in çeşitli bölümlerini tasvir ediyordu.
- Filmin görüntü yönetmeni olarak önce Harry Stradling Sr. düşünülmüştü. Ancak Stradling, Intermezzo (1939) filminin çekimleri sırasında David O. Selznick tarafından kovulduğu için onunla tekrar çalışmayı reddetti.
- Alfred Hitchcock'un talimatıyla Judith Anderson, Mrs. Danvers rolünde neredeyse hiç göz kırpmaz; bu, karakterin ürkütücü soğukkanlılığını perçinleyen bir detaydır.
- Mrs. de Winter rolü için yirmiden fazla aktris deneme çekimine girdi; sonunda rolü yeni yetenek Joan Fontaine kazandı. O dönem Laurence Olivier ile birlikte olan Vivien Leigh de adaylar arasındaydı.
- Laurence Olivier, sevgilisi Vivien Leigh'in başrolü kapmasını istediği için Joan Fontaine'e kötü davrandı. Bu durum Fontaine'i sarstı ve Hitchcock, sette herkesin ondan nefret ettiğini söyleyerek bu gerginliği performansına yansıtmasını sağladı.
- Yapımcı David O. Selznick başrol için Olivia de Havilland'ı istese de, oyuncunun başka bir filmle anlaşması olması, Warner Bros.'un onu kiralamaya yanaşmaması ve kardeşi Joan Fontaine'in de aday gösterilmesi gibi aşılmaz engellerle karşılaştı. Selznick, Loretta Young ve Vivien Leigh'i de düşündü ancak onları yanlış 'tip' olarak değerlendirip sonunda Fontaine'de karar kıldı.
- Hitchcock, Joan Fontaine'i ancak The Women (1939) filmindeki uysal eş performansını izledikten sonra deneme çekimine çağırmayı kabul etti.
- Selznick, iki başrol oyuncusunun performansından endişeliydi; Hitchcock'tan Olivier'nin tepkilerini hızlandırmasını, repliklerini ise yavaşlatmasını istedi. Fontaine içinse daha abartılı bir oyunculuk talep ederek Hitchcock'u 'biraz daha Yidiş Sanat Tiyatrosu' tarzına yönlendirdi.
- Maxim de Winter rolüne ilk olarak Ronald Colman seçilmişti, ancak ana karakterin cinayetten paçayı kurtarmasıyla ilgili yapım kodu sorunları nedeniyle projeden çekildi.
- Hitchcock'un Maxim de Winter için düşündüğü isimlerden biri Robert Donat'tı; Melvyn Douglas, Leslie Howard ve Walter Pidgeon da gündeme geldi ancak Selznick tarafından reddedildi. David Niven rol için fazla genç bulunurken, William Powell'ın kiralama ücreti MGM tarafından yükseltilince vazgeçildi.
- Kadroda üç Oscar ödüllü isim yer alır: Laurence Olivier, Joan Fontaine ve George Sanders; ayrıca Judith Anderson, Alfred Hitchcock ve Gladys Cooper da Oscar adaylığı bulunan isimlerdi.
- Anne Baxter, Hitchcock'un başrol için deneme çekimi yaptığı aktrislerdendi; yönetmen daha sonra onu gönülsüzce I Confess (1953) filminde kullandı.
- Laurence Olivier, Vivien Leigh'in Mrs. de Winter olması için Hitchcock ve Selznick'i ikna edemese de, Leigh 1950'deki bir Amerikan radyo uyarlamasında bu rolü seslendirdi; Olivier de Maxim rolünü tekrarladı.
- Selznick, ikinci Mrs. de Winter için Nova Pilbeam'ı şiddetle önerse de, Hitchcock bu tercihi veto etti.
- Judith Anderson, bu filmdeki performansıyla Oscar'a aday gösterildi ve bu onun tek adaylığı oldu.
- Flora Robson, Mrs. Danvers rolünü geri çevirdi.
- Selznick'in Maxim de Winter için ilk tercihi Ronald Colman'dı; o reddedince Leslie Howard, Melvyn Douglas ve William Powell düşünüldü, sonunda Laurence Olivier'de karar kılındı. Olivier, eşi Vivien Leigh'i ikinci Mrs. de Winter olarak istese de, deneme çekimleri onun çekingen rol için uygun olmadığını gösterdi. Hitchcock Margaret Sullavan'ı tercih ederken, diğerleri Anne Baxter'ı önerdi; ancak Baxter'ın o dönem 16 yaşında olması ve gençlik dolgunluğu kamera önünde sorun yarattı. Selznick'in ısrarıyla rol Joan Fontaine'e gitti. Hitchcock, Judith Anderson'ın canlandırdığı ürkütücü Mrs. Danvers'ın asla bir odaya girerken görünmemesini, onun yerine bir anda siyahlar içinde belirmesini sağladı. İkinci Mrs. de Winter film boyunca isimsiz kalır. Olivier ve Fontaine'in anlaşamadığı söylenir; muhtemelen Olivier, Vivien'in rol için reddedilmesine içerlemişti. En büyük değişiklik Maxim'in karakterinde yapıldı; kitapta açıkça bir katilken, filmde daha belirsiz bir portre çizildi.
- Maureen O'Hara, otobiyografisinde başrol için ilk tercihin kendisi olduğunu iddia etti.
- Vivien Leigh bu filmde oynayamasa da, aynı dönemde Gone with the Wind (1939) ile yıldızını parlattı. Joan Fontaine bu filmde rol alırken, kardeşi Olivia de Havilland diğer yapımda yer aldı.
- Judith Anderson, Mrs. Danvers'ı Rebecca'ya cinsel çekim duyan biri olarak oynamadığını, 'o zamanlar böyle şeyleri düşünmezdik' diyerek reddetti.
- Joan Fontaine ve George Sanders daha sonra Ivanhoe (1952) filminde birlikte rol aldı.
- Alfred Hitchcock, deneyimsiz Florence Bates'i Mrs. van Hopper rolünde oynattığı için sonradan pişman oldu; Bates her sahnede sürekli tekrar çekim gerektiriyordu.
- Laurence Olivier, George Sanders ve Gladys Cooper, En İyi Film Oscar'ı kazanan başka yapımlarda da yer aldı: Olivier Hamlet (1948) ile, Sanders All About Eve (1950) ile, Cooper ise My Fair Lady (1964) ile.
- Maxim de Winter'ı canlandıran Laurence Olivier, filmin uyarlandığı romanın yazarı Daphne Du Maurier'den yalnızca dokuz gün daha gençti.
- Joan Fontaine, kadın başrolü çekimlerin başlamasına yalnızca iki hafta kala kaptı.
- Maxim de Winter rolü için Ronald Colman, Melvyn Douglas, Walter Pidgeon, Leslie Howard ve William Powell'ın hepsi düşünülen isimler arasındaydı.
- David O. Selznick başlangıçta Maxim de Winter için Robert Donat'ı istedi, ancak Donat o dönem İngiltere'den ayrılmaya istekli değildi.
- Mrs. Danvers rolü için düşünülen diğer aktrisler arasında Elsa Lanchester ve Alla Nazimova da vardı.
- Mrs. van Hopper rolü için Lucile Watson, Laura Hope Crews, Mary Boland, Alice Brady ve Cora Witherspoon gibi isimler değerlendirildi.
- Flora Robson, Elsa Lanchester ve Alla Nazimova, Mrs. Danvers rolü için adı geçen oyunculardı.
- Alfred Hitchcock, kariyerinde ilk ve son kez senaryo sürecinden dışlandı. Buna karşılık olarak yapımcı David O. Selznick'i kendi setine sokmadı.
- Filmde Maxim, Rebecca'yı kazara öldürürken romanda bu cinayet kasıtlıdır. Değişiklik, Hays Ofisi sansürcülerinin zorunlu kıldığı bir düzenlemeydi.
- Çekimler, İngiltere'nin İkinci Dünya Savaşı'na girmesinden beş gün sonra başladı. Bu durum, Hitchcock ve çoğunluğu İngiliz olan oyuncu kadrosu için büyük sıkıntı yarattı.
- Hitchcock'un Hollywood'da çektiği ilk filmdir ve En İyi Film Oscar'ını kazanan tek eseridir. Ancak En İyi Yönetmen ödülü o yıl Gazap Üzümleri ile John Ford'a gitti.
- Yapımcı Selznick, romanın haklarını Carole Lombard için 50.000 dolara satın aldı; başrol erkeği olarak Ronald Colman'ı düşünüyordu. Colman rolü reddedince ikinci tercihler Laurence Olivier ve William Powell oldu; Olivier, Powell'dan 100.000 dolar daha az ücret istediği için seçildi.
- Selznick, Hitchcock'un yöntemlerinden o kadar afalladı ki kendi kararlarını sorgulamaya başladı. Eşi Irene'i stüdyoya çağırıp çekilen görüntüleri izletti ve prodüksiyonu iptal etmesi gerekip gerekmediğini sordu; Irene filmi çok beğendiğini söyleyerek onu rahatlattı.
- Hitchcock'un mükemmeliyetçiliği prodüksiyonu baştan yavaşlattı. İlk iki hafta içinde çekimler planlananın beş gün gerisine düştü.
- Bu film, Hitchcock ile yapımcı Selznick'in ilk ortak çalışmasıydı. Hitchcock, senaryo aşamasında Robert E. Sherwood ve asistanı Joan Harrison ile çalıştı ancak Selznick'in aşırı kontrolcü üretim tarzından çekimlerin başından itibaren rahatsızdı.
- Film, 2018'de 'kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli' olduğu gerekçesiyle Kongre Kütüphanesi Ulusal Film Arşivi'ne seçildi.
- Selznick romana sadık kalınmasını istese de Hitchcock gizemi ve gerilimi artırmak için değişiklikler yaptı. Romanda yaşlı bir figür olan Bayan Danvers, filmde gençleştirildi ve kötülüğün kaynağı Rebecca olarak gösterildi. Ayrıca eve giriş sahnesine yağmur eklendi, Londra yolculuğuna ikinci Bayan de Winter yerine Frank Crawley katıldı ve finalde Manderley ile birlikte Bayan Danvers'ın da yok olduğu netleştirildi.
- Orijinal senaryoda kadın kahramanın adı, yazar Daphne Du Maurier'den esinle 'Daphne' olarak belirlenmişti. Selznick buna itiraz edince isim kullanılmadı.
- Film tamamlandıktan sonra bir ay rafta bekledi; çünkü Selznick, Rüzgar Gibi Geçti'nin galasıyla meşguldü ve son kurguya zaman ayıramadı.
- 1940 yılının ABD'de en çok hasılat yapan filmi oldu.
- Filmin nihai maliyeti 1.285.000 dolara ulaştı ve bütçeyi yaklaşık 335.000 dolar aştı.
- Hitchcock, romandan farklı olarak Maxim ile ikinci Bayan de Winter'ın balayı günlerini izlediği film projektörü sahnesini ekledi.
- 1944'te Edwina Levin MacDonald, Selznick, Du Maurier, United Artists ve Doubleday'e intihal davası açtı. Filmin kendi romanı 'Blind Windows'a dayandığını iddia etti ancak dava başarısız oldu.
- Bu, Hitchcock'un bir Daphne Du Maurier romanından uyarladığı ikinci filmdi; ilki Jamaica Hanı (1939) idi.
- Romanda ikinci Bayan de Winter soruşturma sırasında bayılır ve Frank Crawley onu Manderley'e götürür. Hitchcock ise gerilimi artırmak için Jack Favell'in soruşturma arasında çiftle buluşmasını sağladı.
- Hitchcock bu filmi birkaç yıl önce yapmak istemiş ancak romanın haklarını satın alacak parayı bulamamıştı.
- Lux Radyo Tiyatrosu 1950'de filmi 60 dakikalık bir radyo oyunu olarak uyarladı; başrolde Laurence Olivier ve eşi Vivien Leigh vardı. Yapım, Hays Ofisi kuralı gereği Rebecca'nın kazara ölmesini işledi.
- Ana çekimler, planlanan 36 günlük sürenin 27 gün gerisinde tamamlandı. Gecikmenin üç günü Joan Fontaine'in grip olmasından, üç günü ise set işçilerinin ani grevinden kaynaklandı.
- Aralık 1939'da San Bernardino'da yapılan kaba kurgu ön gösteriminde seyirci filmin adını görünce alkışladı ve bütüne coşkuyla tepki verdi.
- Film 11 Oscar adaylığı aldı ve 2 ödül kazandı.
- The Screen Guild Theater 1943'te filmi 30 dakikalık bir radyo uyarlaması olarak yayınladı; Joan Fontaine rolünü tekrarladı.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de belirlediği 'En İyi 100 Amerikan Filmi' aday listesinde yer aldı.
- Filmin uyarlaması, Hitchcock, Alma Reville ve Michael Hogan tarafından yazılan tretmana dayanarak Philip MacDonald ve Hogan tarafından yapıldı.
- Rotten Tomatoes'da 95 eleştirmen yorumuyla %100 tazelik oranına sahiptir.
- Film, Criterion Collection'ın 135 numaralı üyesidir.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' kitabına dahil edildi.
- Film, ulusal televizyonda ilk kez, yerel kanallarda yayınlanmasından yıllar sonra gösterildi.
- Romanı uyarlayacak yazar bulamayan Selznick, Hitchcock'tan bir ön taslak istedi. Hitchcock'un hazırladığı 45 sayfalık not, kitabın tüm inceliklerini yansıtmadığı gerekçesiyle reddedildi.
- Daphne Du Maurier, senaryoyu yazma fırsatını geri çevirdi.
- Du Maurier, bu filmi romanlarının en iyi uyarlaması olarak değerlendirdi.
- Filmin İngiliz televizyonundaki sayısız gösteriminden ilki, 1961 Noel günü akşamı yapıldı.
- 11 Akademi Ödülü adaylığıyla 1940'ın en çok aday gösterilen filmi oldu.
- Selznick, romanın haklarını 50.000 dolara satın aldı; bu, Margaret Mitchell'in 'Rüzgar Gibi Geçti' romanına ödediği miktarla aynıydı.
- Selznick ve Hitchcock ilk kez bir araya geldiklerinde, üzerinde çalışmayı düşündükleri projelerden biri Titanik hakkındaydı.
- Film, ilk Berlin Uluslararası Film Festivali'nin açılış filmiydi.
- Bu film, Selznick'e Rüzgar Gibi Geçti'nin ardından üst üste ikinci En İyi Film Oscar'ını kazandırdı.
- Bu filmin İspanya'daki başarısı sayesinde, Joan Fontaine'in giydiği özel hırkalar 'rebeca' olarak anılmaya başlandı. Günümüzde İspanyolcada bu giysi türü hâlâ aynı kelimeyle ifade ediliyor.
- Tıpkı romanda olduğu gibi, filmde de ikinci Bayan de Winter'ın adı hiç geçmez. Karakter, yalnızca 'ben' ya da 'Bayan de Winter' olarak anılır.
- Mel Brooks, 2014'teki bir söyleşide, Young Frankenstein'daki Frau Blücher karakterini yaratırken Cloris Leachman'dan, Judith Anderson'ın canlandırdığı Bayan Danvers'ı örnek almasını istediğini açıkladı.
- Rebecca, Citizen Kane üzerinde büyük bir etki bırakmıştır: Her iki film de derin odaklı çekim tekniğini kullanır. İkisinde de görkemli malikâneler öne çıkar; bu filmde Manderley, Citizen Kane'de ise Xanadu. Her iki hikâyede de ölen karakterlerin yaşamları başkalarının bakış açısıyla keşfedilir. Ayrıca hem Rebecca hem de Charles Foster Kane'in yasak ilişkileri vardır. Bayan Danvers ile Mary Kane benzer giyinir ve soğuk tavırlar sergiler. Film, üzerinde dev bir 'R' harfi olan yanan bir yastıkla biterken, Citizen Kane 'Rosebud' yazılı kızağın alevler içinde kalmasıyla sonlanır.
- Filmin adını taşıyan Rebecca karakteri, bir an olsun ekranda görünmez. Buna karşılık, ikinci Bayan de Winter'ın adı ne kitapta ne de filmde asla söylenmez.
- Bayan de Winter, Bay Crawley'e yardım etmek için odaya girdiğinde oturduğu sandalye, daha sonra Suspicion (1941) ve Dial M for Murder (1954) filmlerinde de karşımıza çıkar.
- Alfred Hitchcock, filmdeki el yazılarını karakterlerin kişiliklerini yansıtacak şekilde özenle seçmiştir. Marchesan El Yazısı Analizi Yöntemi'ne göre: Bayan Van Hooper'ın yazısı otoriter (büyük T çizgileri), cinsel uyarılmışlık belirtisi (kalın Y ve F halkaları), takıntılı (E ve N'deki boşluklar), emir almaya kapalı (P'deki bağımsızlık halkası) ve kaba (genel olarak kalın çizgiler) özellikler taşır. Maxim'in yazısı düşünceli (geniş kelime aralığı), mesafeli (geniş satır aralığı) ve kendini küçümseyen (çok alçak T çizgileri) bir yapıyı ele verir. Favell ise kendini beğenmiş, acımasız ve fevri (büyük R, vahşet halkası, dar kelime aralığı) bir karakter çizer.
- Romanın yazarı Daphne du Maurier, aynı zamanda 1952'de filme uyarlanan 'My Cousin Rachel'ı da kaleme almıştır. Bu filmde başrolü, Joan Fontaine'in kız kardeşi Olivia de Havilland üstlenmiştir.
- Joan Fontaine, iki yıl sonra Jane Eyre (1943) filminde benzer bir rolü canlandırdı. Orada da kasvetli bir malikânede, efendinin gizli karısının gölgesiyle boğuşan bir kadını oynadı.
- Rebecca ismi, Sami kökenli bir kelimeden gelir ve 'sıkıca bağlamak' anlamını taşır.
- Bu filme, The Time of Their Lives (1946) yapımında gönderme yapılır.
- Ryan Reynolds'ın en sevdiği filmler arasında yer alır.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008