The Birds Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Alfred Hitchcock, Psycho'nun senaristi Joseph Stefano'ya başvurdu ancak Stefano hikayeyle ilgilenmedi. Son senaryo, Daphne Du Maurier'in kısa öyküsünden uyarlanarak, polisiye okurlarının Ed McBain takma adıyla tanıdığı Evan Hunter tarafından yazıldı.

Film için birkaç farklı son düşünüldü. Bunlardan biri, Golden Gate Köprüsü'nün tamamen kuşlarla kaplandığı bir sahneydi.

Çekimler sırasında Tides Restoranı'nın sahibi Mitch Zanich, Hitchcock'a başroldeki erkeğe kendi adının verilmesi şartıyla mekânı kullanabileceğini söyledi. Hitchcock kabul etti: Rod Taylor'ın karakteri Mitch Brenner oldu ve Mitch Zanich'e de konuşmalı bir rol verildi. Melanie martı tarafından saldırıya uğradıktan sonra Mitch Zanich'in Mitch Brenner'a "Ne oldu Mitch?" dediği duyulur.

Santa Cruz Sentinel gazetesinin 18 Ağustos 1961 tarihli manşeti "Deniz Kuşu İstilası Sahil Evlerini Vurdu" diye haykırıyor ve "milyonlarca" göçmen kuşun arabalara, binalara çarptığını, televizyon antenlerini, sokak lambalarını kırdığını ve evlere girmeye çalıştığını anlatıyordu. Hitchcock, DuMaurier'in öyküsünün haklarını 1955'te almış olsa da filmi bu 1961 saldırısını okuduktan hemen sonra çekmeye başladı.

Film, 6 Ocak 1968'de ABD'de NBC'de yayınlandığında, o tarihe kadar televizyonda gösterilen en yüksek reytingli film oldu. Bu rekor, 1 Ekim 1972'de Love Story tarafından kırılana kadar el değiştirmedi.

Film ile Daphne Du Maurier'in orijinal öyküsü hiçbir karakteri paylaşmaz; yalnızca körfez kıyısındaki kasaba ortamı, kuşların tuhaf davranışları, açıklanamaz şekilde çılgınca saldırıp sonra durulmaları ve elbette başlık ortaktır. Du Maurier'in öyküsünde ana karakter bu döngünün gelgitlerle doğrudan bağlantılı olduğunu keşfedip bunu avantaja çevirirken, film aynı döngüyü izlese de hiçbir zaman doğrudan bir bağlantı kurmaz. Ayrıca orijinal öykü Britanya'da geçer ve bir adamın karısıyla iki çocuğunu izole kulübelerinde korumasını konu alır; film ise bir hevesle Kaliforniya sahiline giden, hareketli ama sorunlu şehirli Melanie Daniels'a odaklanır.

1961'de Kuzey Kaliforniya'daki Kuzey Monterey Körfezi çılgına dönmüş kuşlarla dolup taştı. Kuşlar binalara çarpıyor, yönlerini şaşırmış görünüyor ve yerler leşleriyle kaplanıyordu. Hitchcock bu "saldırıyı" filmi geliştirirken duydu ve olayın büyük kısmını filme dahil etti. Aynı bölge 1991'de aynı sorunu yaşadı. Meğer tek hücreli algler zaman zaman toksik hale geliyor, bu toksin besin zinciriyle deniz kuşlarının yediği balıklara ulaşıyormuş. Diğer hayvanlar etkilenmezken kuşlarda yön kaybı, nöbet ve ölüme yol açıyormuş. 1961'deki ölü kuşlar test edilmemişti ama laboratuvarda 1961'den kalma, alglerle beslenen küçük bir organizma örneği vardı; test edildiğinde toksinle dolu olduğu görüldü.

Daphne Du Maurier'in "Kuşlar" öyküsü aslında Alfred Hitchcock Presents dizisi için satın alınmıştı.

Norman Lloyd'a göre filmde müzik kullanmama fikri Bernard Herrmann'dan çıktı.

Senarist Evan Hunter, namıdiğer Ed McBain, Hitchcock'la bu filmdeki başarılı işbirliğini ve bir sonraki filmleri Marnie'deki pek de parlak olmayan deneyimini anlattığı "Me and Hitch" adlı kısa bir kitap yazdı. Kitabın baskısı tükenmiş olsa da e-kitap olarak bulunabiliyor.

Hitchcock'un Oscar'a aday gösterilen son filmi oldu (özel efekt dalında; ödülü Cleopatra'ya kaybetti).

Hiç çekilmemiş olsa da Evan Hunter tarafından yazılıp Harold Michelson tarafından çizilen bir başka son daha vardı. Bu senaryo ve çizimler DVD'de bonus özellik olarak yer alıyor.

Film, Daphne du Maurier'in son derece karamsar korku öyküsü "Kuşlar"a dayanır. Orijinal öyküde başkahraman Nat Hocken, Cornwall'daki kuş saldırılarından sağ kalan tek kişi olduğunu ve bir sonraki saldırıdan kurtulamayacağını fark eder. Tepkisi son sigarasını içip kaçınılmaz ölümü sakinlikle beklemek olur.

The Birds II: Land's End'de Tippi Hedren, bu filmdeki Melanie Daniels karakterini değil, Helen adında bir karakteri canlandırdı.

Bu film, Universal-International adını bırakıp Universal Pictures adını taşıyan ilk film oldu.

Başlangıçta bir evcil hayvan dükkânının içinde geçen bir saldırı sahnesi planlanmıştı, ancak Hitchcock'un talep ettiği sayıda makav papağanı temin edilemeyince sahneden vazgeçildi.

Bu yapım, Hitchcock'un alışıldık gerilim filmlerinden bir sapmaydı. Kendisi bunu bir korku filmi olarak görüyordu: "Filmi yapmakla ilgilendim çünkü bu bir korku filmiydi – farklı bir yerden gelen korku. Hiç de bilimkurgu değildi. Konuyu doğal ve oldukça dolambaçsız bir şekilde ele aldım."

Aslında Lydia Brenner Fawcett çiftliğine gittikten sonra Melanie ile Mitch arasında bir sahne vardı. Bu sahne çekildi ama sonradan filmden çıkarıldı. Geriye yalnızca senaryo sayfaları ve bazı prodüksiyon fotoğrafları kaldı; bunlar DVD'de bonus özellik olarak yer alıyor.

Bu, Daphne Du Maurier'in kısa öyküsünün ilk dramatizasyonu değildi. Daha önce en az iki kez radyoya uyarlandı; birinde Herbert Marshall oynadı, diğeri 1954'te yapıldı. Ayrıca yazar James P. Cavanagh tarafından Danger adlı televizyon dizisinin yarım saatlik bir bölümü için uyarlandı. Cavanaugh ayrıca Alfred Hitchcock Presents için en az beş bölüm yazdı; bunlardan ikisini bizzat Hitchcock yönetti ve Robert Bloch'un "Psycho" romanını Hitchcock'un prodüksiyonu için ilk uyarlayan yazardı. Ancak onun senaryosu Joseph Stefano'nun uyarlaması lehine rafa kaldırıldı.

Senarist Evan Hunter, süreyi doldurmak için okul çocuklarının şarkısına ek sözler yazmak zorunda kaldı. Bu yüzden film her gösterildiğinde telif ücreti aldı.

Yapım ekibinin ve senaristlerin çoğu bir devam filmi çekmekle ilgileniyordu, ancak stüdyo buna tamamen karşıydı; ta ki 1994'te The Birds II: Land's End gösterime girene dek.

2007'de Naomi Watts'ın başrolde, Martin Campbell'ın yönetmenliğinde kitabın bir başka uyarlaması duyuruldu ama hiçbir zaman hayata geçmedi.

Universal Pictures prodüksiyon numarası 6590.