The Godfather Part II: İlginç Bilgiler
Genç Vito Corleone, Amerika'ya yeni gelmiştir. 1917 yılında, New York şehri'nin yerel mafyalarından birinin liderini öldürünce saygınlık kazanır ve korkulan biri haline gelir.Bu arada, 50 yıl sonra, Michael Corleone, Washington'da senato komitesine aile işleriyle ilgili ifade vermektedir.1972 yapımı ilk filmin devamı niteliğinde, yine yazar Mario Puzo ve yönetmen Francis Ford Coppola'nın yaratıcı ellerinden çıkmış usta işi bir yapım. Eleştirmenler tarafından, önceki filmden daha başarılı bulunan az sayıdaki devam filminden biri olarak kabul ediliyor.
The Godfather Part II hakkında 224 bilgi
224 bilgi gösteriliyor.
- Vito'nun diyaloglarının neredeyse tamamı Sicilyacadır. Robert De Niro Sicilya dilini konuşmayı öğrenmek için dört ay harcadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Francis Ford Coppola, The Godfather'ı (1972) yönetirken çok kötü bir zaman geçirdi ve yapımcı unvanını kendisine alırken devam filmi için farklı bir yönetmen seçmesini istedi. Yöneticilerin reddettiği Martin Scorsese'yi seçti. Böylece Coppola, birkaç şartla filmi yönetmeyi kabul etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta, geçmişe dönüş sahnelerindeki oyuncular fermuarlı pantolonlar giyiyorlardı. Müzisyenlerden biri o dönemde fermuarın icat edilmediğini, bu nedenle bazı sahnelerin düğmeli pantolonlarla yeniden çekilmesi gerektiğini belirtti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Marlon Brando'nun filmin sonundaki geri dönüşte bir kamera hücresi için geri dönmesi planlanmıştı ancak Paramount Pictures'ın The Godfather (1972) sırasında ona davranış şekli nedeniyle sahnenin çekildiği gün çekime gelmedi. Francis Ford Coppola sahneyi Vito olmadan yeniden yazdı ve ertesi gün çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Küçük Vito, Ellis Adası'na vardığında daire içine alınmış bir X ile işaretlenir. Müfettiş, kişinin zihinsel/fiziksel bir kusuru olduğuna inandığında Ellis Adası göçmenleri bununla işaretlenirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Danny Aiello'nun "Michael Corleone says hello" repliği tamamen doğaçlamaydı. Francis Ford Coppola bunu beğendi ve tekrar çekimlerde tekrar yapmasını istedi. Aiello daha sonra (Gilbert Gottfried'in podcast'inde) Coppola ile çalışmaktan duyduğu gerginlik nedeniyle bu cümleyi söylerken kendisini duymadığını ve bugüne kadar bunu neden söylediğine dair hiçbir fikrinin olmadığını iddia etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar Mario Puzo'nun romanından uyarlandığı iddia edilse de kitapta yalnızca genç Vito Corleone ile ilgili sahnelerin temeli var. Kitapta yalnızca bir bölüm Vito'nun çocukluğuna ve genç yetişkinliğine ayrılmıştır. Las Vegas olay örgüsü filme özgüdür.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Al Pacino'nun avukatları Francis Ford Coppola'ya onun senaryoyla ilgili ciddi endişeleri olduğunu ve gelmeyeceğini söylediğinde yapım daha başlamadan neredeyse sona erdi. Coppola, incelemesi için Pacino'ya vermeden önce bütün geceyi yeniden yazarak geçirdi. Pacino onayladı ve üretim devam etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin deneme gösterimi izleyicilerden olumsuz tepkiler aldı. Michael ile genç Vito arasında gidip gelmeleri kafa karıştırıcı ve rahatsız edici buluyorlardı. Francis Ford Coppola ve editörleri paralel hikayelerin takip edilmesini kolaylaştırmak için geçişlerin sıklığını azaltmaya karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İlk filmde neredeyse birkaç kez kovulma tehlikesi yaşayan Francis Ford Coppola'ya, The Godfather'ın (1972) rekor başarısının ödülü ve devam filmini yönetmesi için bir teşvik olarak Paramount Pictures'tan bir Mercedes-Benz 600 limuzin verildi. Devam filminin daha sonra birlikte gösterilmesi amacıyla ilk filmle ilişkilendirilmesi gibi çeşitli koşullar üzerinde anlaştı; The Conversation'ın (1974) kendi senaryosunu yönetmesine izin verilmesi; San Francisco Operası için bir prodüksiyonu yönetmesine izin verilmesi; ve The Great Gatsby'nin (1974) senaryosunu yazmasına izin verilmesi, bunların hepsini Noel 1974'teki devam filminin yapımından önce yapmasına izin verilmesi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Caan, filmin sonunda geriye dönüşte Santino 'Sonny' Corleone'yi oynaması için kendisine The Godfather (1972) filmi için aldığı paranın aynısının ödenmesini istedi. Dileğine kavuştu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Genç Vito'nun birkaç yaş büyük olduğu sahneler için Robert De Niro'nun bıyık bırakması gerekip gerekmediği konusunda çok fazla tartışma vardı ancak De Niro karar veremedi. Sonunda De Niro yazı tura attı. Vito'nun Sicilya'ya döndüğü sahnelerde kilo bile aldı ve ilk filmde Marlon Brando'nun taktığı diş aletinin daha küçük bir versiyonunu taktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- DVD yorumunda yer alan Francis Ford Coppola'ya göre Michael V. Gazzo, tanıklık sahnesinin provasında Frankie Pentangeli gibi o kadar muhteşem bir performans sergiledi ki Coppola filmi bir an önce çekmeye başlamak istedi ancak herkes öğle yemeği için ara vermek zorunda kaldı. Mola sırasında Gazzo sarhoş oldu ve provadaki kadar iyi performans gösteremedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde açıkça belirtilmese de Anita Colombo (genç Vito'nun yardım ettiği evinden tahliye edilen yaşlı kadın), Sonny'nin karısı Sandra Corleone'nin büyükannesidir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film 1901, 1917, 1920, 1923, 1941, 1958, 1959 ve 1960 yıllarında geçiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Coppola'nın devam filmiyle ilgili fikri "Vito Corleone yönetimindeki ailenin yükselişini, oğlu Michael yönetimindeki ailenin düşüşünü yan yana getirmek… Her zaman aynı yaştaki bir baba ve oğlunun hikayesini anlatan bir senaryo yazmak istemiştim. Her ikisi de otuzlu yaşlarındaydı ve iki hikayeyi bütünleştirirdim… Sadece Baba I'i yeniden yapmak için değil, hikayeyi hem geçmişte hem de geçmişte genişleterek Baba II'ye bu ikili yapıyı verdim. Mevcut".
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bir röportajda Gordon Willis, bazen karanlık fotoğraf kullanımında "went too far"olduğunu itiraf etti. Örnek olarak özellikle Michael'ın annesinden tavsiye istediği sahneye dikkat çekti. Sonuç olarak, 2008"Coppola Restoration" sahnelenirken restorasyon uzmanları, sahnelerin nasıl gösterilmesini planladığını öğrenmek için Willis'e başvurmak zorunda kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- The Godfather (1972) filmiyle ilgili ilk söylentiler o kadar olumluydu ki filmin çekimleri bitmeden bir devam filmi planlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gary Oldman, 2014 yılında verdiği bir röportajda, yazar veya yönetmen olmak isteyen öğrencilere izleyecekleri listenin ilk sırasında The Godfather: Part II olması gerektiğini her zaman söylediğini, çünkü kamera, ışık, görüntü yönetmenliği, kompozisyon, yapım tasarımı, kostüm, hikaye anlatımı, yazım ve oyunculuk açısından kusursuz olduğunu söyledi. Çorbadan kuruyemişe kadar film yapımında ustalık sınıfı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Küba diktatörü Fulgencio Batista'ya hediye edilen altın telefon gerçek bir olaya dayanmaktadır. Gerçek altın kaplamalı (somut altın değil) telefonu Havana'nın Devrim Müzesi'nde (eski adıyla Batista'nın Başkanlık sarayı) görebilirsiniz. Film için yapılan replika, orijinaline oldukça benziyor. Ekrandaki telefonun bilgi kartında filme atıf yapılmamaktadır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Robert De Niro, genç Vito Corleone rolüne hazırlanırken dört ay boyunca yoğun bir Sicilyaca eğitimi aldı; filmdeki diyaloglarının neredeyse tamamı bu lehçede seslendirildi.
- Senaristler Mario Puzo ve Francis Ford Coppola, Michael’ın kardeşi Fredo’yu öldürmesi konusunda uzun süre uzlaşamadı. Puzo, ancak Michael’ın bu kararı annelerinin ölümünden sonra alması şartıyla ikna oldu.
- İlk filmin yorgunluğuyla devam projesini yönetmek istemeyen Coppola, stüdyoya Martin Scorsese’yi önerdi. Teklifi reddedilince, yönetmenlik koltuğuna dönmek için bir dizi yaratıcı özgürlük ve özel şart öne sürdü.
- Lee Strasberg çekimler esnasında rahatsızlanınca, prodüksiyonu durdurmak yerine senaryo revize edildi; Hyman Roth karakteri, Strasberg’in gerçek sağlık durumuna uygun olarak yaşlı ve hasta bir adam şeklinde yeniden kurgulandı.
- Vito’nun zeytinyağı dükkanındaki kapı, kilit kısmına çivi takılarak kilitli kalacak şekilde özel olarak tasarlandı. Coppola, oyuncu Leopoldo Trieste’nin kapıyı açamayınca yaşadığı gerçek çaresizliği kaydederken, Frank Sivero ise gizlice çiviyi çekerek sahneyi tamamladı.
- Genç Vito’nun Ellis Adası’na vardığında üzerine vurulan daire içindeki X damgası, dönemin göçmenlik bürosu müfettişlerinin zihinsel veya fiziksel engelli olduğunu düşündükleri kişileri işaretlemek için kullandığı gerçek bir damgaydı.
- Marlon Brando, Paramount Pictures ile yaşadığı geçmiş sorunlar nedeniyle filmin sonundaki flashback sahnesine gelmeyi reddetti. Coppola, sahneyi Brando olmadan yeniden yazarak ertesi gün çekmek zorunda kaldı.
- Hyman Roth karakteri, mafya babası Meyer Lansky’den esinlenilerek yaratıldı. Filmi izleyen Lansky, Lee Strasberg’i arayarak kendisini neden daha sempatik göstermediğini, sonuçta bir büyükbaba olduğunu sitem ederek dile getirdi.
- Film, Mario Puzo’nun romanından uyarlandığını iddia etse de, aslında sadece genç Vito Corleone’nin hikayesi kitaba dayanmaktadır. Kitapta Vito’nun gençliğine sadece bir bölüm ayrılmış, Las Vegas ile ilgili olay örgüsü ise tamamen filme özel olarak yazılmıştır.
- Coppola, ilk filmin başarısı sonrası Paramount’tan bir Mercedes-Benz 600 limuzin hediye aldı. Devam filmini yönetmek için ise filmlerin birbirine bağlanması, diğer projelerinde özgürlük ve San Francisco Operası’nı yönetme gibi ağır şartlar koştu.
- İlk test gösterimlerinde izleyiciler, Michael ve genç Vito’nun hikayeleri arasında sürekli geçiş yapılmasından dolayı kafa karışıklığı yaşadı. Bunun üzerine Coppola ve kurgu ekibi, paralel hikayelerin takibini kolaylaştırmak için geçiş sıklığını azalttı.
- James Caan, filmin sonundaki flashback sahnesinde Sonny Corleone karakterini canlandırmak için ilk filmde aldığı ücretin aynısını talep etti ve yapımcılar bu isteği kabul etti.
- Robert De Niro, Vito Corleone’nin Don Fanucci’yi infaz ettiği sahnede silahı bir havluyla sarması fikrinin tamamen kendisine ait olduğunu belirtmiştir.
- Vito Corleone’nin doğum tarihi konusunda filmde ciddi tutarsızlıklar mevcuttur. İlk filmde mezar taşında 1887 yazarken, devam filminde Sonny’nin babasının doğum gününü 7 Aralık olarak anması ve 1901’deki cenaze sahnesinde Vito’nun 9 yaşında olması, doğum yılının 1891-1892 civarı olması gerektiğini düşündürmektedir.
- Film, anlatısını 1901’den 1960’a kadar uzanan geniş bir zaman dilimine yayarak, Vito Corleone’nin yükselişi ile oğlu Michael’ın çöküşünü paralel bir kurguyla işler.
- Mama Corleone’yi canlandıran Morgana King, tabutun içinde görünmeyi reddettiği için sadece yüzünün net olduğu ilk çekimde yer almıştır; diğer tüm sahnelerde tabutta yatan kişi yönetmen Francis Ford Coppola’nın annesi Italia Coppola’dır.
- Vito’nun intikam almak için döndüğü Sicilya’daki Don Tommasino’nun villası, yıllar sonra Michael’ın saklanacağı ve Apollonia ile evleneceği mekanın ta kendisidir.
- Francis Ford Coppola ve Mario Puzo, En İyi Uyarlama Senaryo Oscar’ını kazanmıştır. Senaryonun yarısı orijinal olsa da, WAG kuralları gereği devam filmleri otomatik olarak 'uyarlama' kategorisine girmektedir; Michael’ın hikayesi özgün, genç Vito’nun hikayesi ise ilk romanın kullanılmayan kısımlarıdır.
- İlk filmin çekimleri henüz tamamlanmadan, gelen olumlu tepkiler sayesinde stüdyo devam filmi için hazırlıklara başlamıştı.
- Filmde duyulan 'Senza Mamma' adlı müzikal, aslında Francis Ford Coppola’nın büyükbabası Francesco Pennino tarafından 20. yüzyılın başlarında bestelenmiş gerçek bir eserdir.
- Gary Oldman, 2014’te verdiği bir röportajda sinema öğrencilerine ilk izlemeleri gereken ders niteliğindeki eserin The Godfather: Part II olduğunu söylemiştir. Ona göre film; kamera kullanımı, ışık tasarımı, kurgu ritmi ve oyunculuk yönetimiyle kusursuz bir sinema okuludur.
- Francis Ford Coppola, ilk filmin aksine bu yapımda tam bir yaratıcı kontrole sahipti. Yönetmen, bu özgürlük sayesinde iki farklı zaman dilimini paralel işleyen karmaşık anlatıyı çok daha akıcı bir kurguyla perdeye taşıyabildiğini belirtmiştir.
- Senaryoda Michael’ın oğlu Anthony ile konuştuğu bir sahne bulunuyordu ancak bu bölüm kurguda çıkarıldı. Connie’nin Fredo’nun boğulduğunu haber verdiği sahnelerle birlikte bu kesitler, daha sonra The Godfather Part III’te kendine yer buldu.
- Don Fanucci karakteri, 20. yüzyıl başında New York’ta dehşet saçan 'Kurt Lupo' lakaplı Ignazio Lupo’dan esinlenilmiştir. Filmde geçen 'Kara El' ise bir çete değil, o dönem İtalyan mahallelerinde bağımsız suçluların başvurduğu bir haraç yöntemidir.
- Lee Strasberg, Hyman Roth rolünü kabul etmek için emekliliğine ara vermiştir. Başta teklife mesafeli dursa da, Francis Ford Coppola’nın babası Carmine Coppola ile yaptığı 45 dakikalık ikna edici görüşmenin ardından projeye dahil olmuştur.
- Robert De Niro, çekimler bittikten sadece bir gün sonra işsizlik maaşına başvurmak için sosyal yardım ofisinin yolunu tutmuştur.
- Francis Ford Coppola, yönetmen koltuğuna oturmak için yapımcı Robert Evans’ın filme hiçbir şekilde müdahale etmemesini şart koşmuştur; zira ikili ilk filmin çekimleri sırasında sürekli çatışmıştır.
- Al Pacino, artık bir dünya yıldızı olduğunu kanıtlarcasına bu film için 500.000 dolar ve kârın %10’unu almıştır. İlk filmdeki kazancı ise sadece 25.000 dolardı.
- Filmdeki geçmişe dönüş sahnelerinde duyulan dil, ağırlıklı olarak Sicilya lehçesi olmak üzere çeşitli Güney İtalyan lehçelerinin harmanlanmasıyla oluşturulmuştur.
- Frank Pentangeli’nin ağabeyinin katıldığı senato duruşmasının sonunda, Robert Duvall’ın onun kulağına fısıldadığı İtalyanca 'L’onore della famiglia è tutto a posto' cümlesi, 'Aile onuru yerindedir' anlamına gelmektedir.
- Johnny Ola karakteri, Meyer Lansky ve Lucky Luciano’nun ortağı olan gerçek mafya üyesi Vincent 'Jimmy Blue Eyes' Alo’dan esinlenilerek yaratılmıştır.
- Filmin çekimleri toplam 104 gün sürmüştür.
- İlk filmin başarısından sonra Francis Ford Coppola, yapacağı tek devam filminin 'Abbott ve Costello Godfather ile Tanışıyor' tadında bir parodi olabileceği şakasını yapmıştı; Paramount yöneticilerinin onu ikna etmesi hiç de kolay olmamıştır.
- Robert De Niro, film boyunca İngilizce olarak sadece 17 kelime konuşmuştur.
- Michael Corleone’nin göle baktığı final sahnesi 1968 yılında geçmektedir. Al Pacino’nun yüzündeki yorgunluk ve saçındaki beyazlar bu zaman farkını yansıtır; sahne aslında oğlunun babasının izinden gitmeyeceğini söylediği bir diyalogla planlanmıştı ancak gün ışığı yetmediği için çekim tamamlanamadı.
- Al Pacino'nun Santo Domingo çekimleri sırasında zatürreye yakalanması, filmin prodüksiyon takvimini bir ay boyunca sekteye uğrattı.
- Michael Corleone'nin Senatör Pat Geary ile olan gerilimi, ilk filmdeki baba-oğul diyaloglarına bir yanıt niteliğinde. Vito'nun 'senatör olması' hayalini kurduğu Michael, artık bir senatörün taleplerini reddedip kendi şartlarını dayatarak güç dengesinin nasıl değiştiğini gözler önüne seriyor.
- Senaryoda Don Ciccio olarak geçen karakter, kapanış jeneriğinde Francesco ismiyle yer alır; zira 'Ciccio', Sicilya lehçesinde Francesco isminin yaygın bir kısaltmasıdır.
- Michael, Fredo'nun ihanetini yatak odasının perdelerinin açık bırakılmasından anladı. Kay Adams'a perdeleri neden açık bıraktığını sorduğunda, bunun bir suikastçının net atış yapabilmesi için kurulmuş bir tuzak olduğunu fark etmişti.
- Senato komitesindeki isimsiz senatörleri, aslında sektörün içinden gelen William Bowers, Roger Corman, Phil Feldman ve Richard Matheson gibi yapımcı ve senaristler canlandırdı.
- Filmin orijinal taslağında, Tom Hagen'ın Senatör Pat Geary'nin kumar borçlarını ödeyerek desteğini kazandığı bir sahne bulunuyordu.
- İlk filmde 'mafya' kelimesi hiç telaffuz edilmezken, bu filmdeki Senato oturumlarında Senatör Geary, komite başkanı ve Michael Corleone tarafından üç kez dile getirildi.
- Filmdeki Merle Johnson karakterini, gerçek adı da Merle Johnson olan oyuncu Troy Donahue canlandırdı.
- Filmin kurgu ve montaj süreci, vizyona gireceği tarihe kadar aralıksız devam etti.
- Robert De Niro'nun hayat verdiği genç Vito Corleone, tüm film boyunca toplamda sadece kırk altı dakika ekranda göründü.
- Coppola, filmin numaralandırılmış ilk devam filmi olduğunu iddia etse de bu unvan aslında 1957 yapımı 'Quatermass 2'ye aittir; yine de bu yapım, numaralandırma sistemini kullanan ilk Amerikan devam filmidir.
- Genç Vito Corleone'yi New York'a taşıyan gemi, sanılanın aksine Moshulu değildir. Filmdeki gemi limana girerken, bugün Philadelphia'da restoran olarak hizmet veren Moshulu limandan ayrılmaktadır.
- Filmdeki Lake Tahoe malikanesi, Henry J. Kaiser'in yazlık evi olan Fleur du Lac'tır. Günümüzde sadece orijinal taş kayıkhanesi ayakta kalan bu mülk, gölden izlenebilmektedir.
- Frank Pentangeli'nin barda pusuya düşürülmesi, gerçek gangster Larry Gallo'nun yaşadığı saldırıdan esinlenilmiştir. Filmdeki gibi, Gallo da bir arkadaşı tarafından tuzağa düşürülmüş ve bir polis memurunun mekana girmesiyle infazdan kurtulmuştur.
- John Cazale, kısa ama etkileyici kariyerindeki beş filmin tamamında Al Pacino, Robert De Niro veya Francis Ford Coppola ile çalıştı. The Godfather Part II, bu üç ismi tek bir projede buluşturan yegâne Cazale filmi olma özelliğini taşıyor.
- Robert De Niro, hem bu filmde hem de daha önceki Mean Streets yapımında Little Italy'nin çatılarında koşarken görülür.
- The Godfather Part II'nin anlatısı boyunca toplam on altı farklı karakter hayatını kaybeder.
- Film, vizyona girmeden önce 340 sinemada 26 milyon dolarlık ön bilet satışı yaparak büyük bir ticari beklenti yarattı.
- Michael Corleone'nin Havana'da konakladığı Capri Oteli sahneleri, aslında Dominik Cumhuriyeti'ndeki El Embajador Oteli'nde çekilmiştir.
- Entertainment Weekly tarafından tüm zamanların en iyi yedinci filmi seçilen yapım, bu listelerde zirveye yerleşen nadir devam filmlerinden biridir.
- Tom Hagen'ın 1960 yılındaki 'kimse ABD Başkanını öldüremez' iddiası, üç yıl sonra gerçekleşen Kennedy suikastı ve ardından gelen mafya bağlantılı komplo teorileriyle trajik bir ironiye dönüştü.
- Vito Corleone'nin Signor Roberto'ya verdiği 1914 serisi 10 dolarlık banknotlar, dönemin tarihsel gerçekliğine uygun olarak, 1928 sonrası kullanılanlardan daha büyük boyutlarda tasarlanmıştır.
- Parti sahnesinde çalan orkestra, gerçek hayatta Elvis Presley ve Tom Jones gibi isimlere eşlik eden Al Tronti Orkestrası'dır. Tronti'nin şef olarak görünmesine, 'fazla İtalyan' durduğu gerekçesiyle izin verilmemiştir.
- Vito Corleone'nin doğum tarihi, filmin külliyatında 7 Aralık 1891 olarak kayıtlıdır.
- Vito'nun Fanucci'ye itiraf ettiği 600 dolarlık hırsızlık, dönemin şartlarında ortalama bir vatandaşın yıllık maaşına denk gelmekte olup, günümüz enflasyonuyla yaklaşık 14.000 dolara tekabül etmektedir.
- The Godfather Part II, klasik 'imbibition' Technicolor boya transfer süreciyle basılan son Amerikan filmidir. Bu yöntem, dönemin diğer baskı tekniklerine kıyasla çok daha yüksek renk doğruluğu ve uzun ömürlülük sağlıyordu.
- James Caan, filmde John Cazale'in ağabeyi Sonny Corleone'yi canlandırsa da, gerçek hayatta Cazale'den beş yaş daha küçüktür.
- Genç Clemenza'yı canlandıran Bruno Kirby, ilk filmde aynı karakteri oynayan Richard S. Castellano'nun oğlu rolünü 'The Super' adlı dizide üstlenmiştir.
- Finaldeki akşam yemeği sahnesinde Michael'ın yanında oturan Carlo Rizzi, Sal Tessio ve Fredo Corleone; Michael'ın ileride bizzat infaz emrini vereceği üç isimdir.
- Hyman Roth'un suikastı, Lee Harvey Oswald'ın Jack Ruby tarafından öldürülme anıyla çarpıcı benzerlikler taşır. İlginç bir tesadüf olarak, Danny Aiello yıllar sonra 'Ruby' filminde Jack Ruby'yi canlandırmıştır.
- Don Fanucci, Vito Corleone'nin kendi elleriyle öldürdüğü ilk kişidir.
- Senatör Pat Geary karakterinin, kısmen John F. Kennedy ve eşi Jackie'den, kısmen de Nevada senatörü Pat McCarran'dan esinlenildiği düşünülmektedir.
- The Godfather Part II, Ulusal Film Arşivi'ne kabul edilen ilk devam filmidir.
- Tom Hagen'ın Nevada'ya uçtuğu 1964 model Cessna 182, 2023 yılı itibarıyla hala kayıtlı, uçuşa elverişli ve New York'ta bir şahsa aittir.
- Film, Haziran 2008'de Amerikan Film Enstitüsü'nün 'Gangster' türündeki en iyi 10 film listesinde 3. sırada yer almıştır.
- Al Pacino, ilk filmde Marlon Brando ve Richard S. Castellano ile yoğun bir mesai harcamış olsa da, bu filmde onların yerine gelen oyuncularla aynı sahneleri paylaşmamıştır. Ancak ilerleyen yıllarda Robert De Niro ve Bruno Kirby ile farklı projelerde bir araya gelmiştir.
- Al Pacino, Robert Duvall, John Cazale ve Talia Shire; hem ana hikayede hem de flashback sahnelerinde yer alan tek oyunculardır.
- Don Fanucci'nin Vito'ya söylediği 'gagasını ıslatmasına izin verin' ifadesi, Sicilya argosunda Mafya'nın haraç faaliyetlerini tanımlayan 'pastadan pay almak' anlamına gelen yaygın bir deyimdir.
- Robert De Niro'nun genç Vito Corleone rolünde taktığı o karakteristik şapka, İtalyan kültürünün ayrılmaz bir parçası olan geleneksel 'coppola'dan başkası değil.
- Genco Abbandando karakterini gençliğinde Frank Sivero, yaşlılığında ise Franco Corsaro canlandırdı; ancak Corsaro'nun yer aldığı tüm sahneler kurgu aşamasında filmden çıkarıldı.
- Michael'ın Miami'de Hyman Roth'u ziyaret ettiği sahnede televizyonda dönen maç, 1958 yılında Notre Dame'ın USC'yi 20-13 mağlup ettiği tarihi karşılaşmaydı.
- Don Fanucci'nin mahalledeki döküntü evlerde yaşamasının sebebi, hemşehrileri arasında kalarak bölgeyi kontrol altında tutma arzusu ve Salvatore Maranzano'nun temsilcisi olarak yürüttüğü gizli görevdi.
- The Godfather üçlemesinin kadrosu, İkinci Dünya Savaşı ve Kore Savaşı gazileriyle doluydu; Mario Puzo, Sterling Hayden ve Robert Duvall gibi isimler ordunun farklı kademelerinde hizmet vermişti.
- Roger Ebert, 'Harika Filmler' listesine dahil ettiği yapım için ilk izleyişinde oldukça karmaşık ve eleştirel bir tutum sergilemişti.
- Efsanevi yönetmen Akira Kurosawa, vefatından sonra açıklanan 'en sevdiği 100 film' listesinde The Godfather Part II'ye de yer vermişti.
- Michael Corleone'nin yatak odasındaki suikast girişiminde perdelerin açık olduğunu fark edip yere atlaması, deniz piyadesi olarak aldığı askeri eğitimin ve savaş alanındaki kas hafızasının bir sonucuydu.
- Kasım 2005'te Total Film dergisi, 'Tüm Zamanların En İyi 100 Filmi' listesinde yapıma 5. sırada yer verdi.
- Robert De Niro'nun Don Fanucci'yi infaz ettiği sahne, aktörün Taxi Driver'daki performansıyla çarpıcı benzerlikler taşır; kurbanın yüzüne ve ardından yere yığıldığında ağzına ateş edilmesi, De Niro'nun oyunculuk tarzındaki ikonik bir detaydır.
- Amerikan Film Enstitüsü (AFI), 2007 yılında gerçekleştirdiği kapsamlı değerlendirmede The Godfather Part II'yi 'Tüm Zamanların En İyi 32. Filmi' olarak tescilledi. Yapım, AFI'nin 1998 tarihli 'En İyi 100 Amerikan Filmi' listesinde de kendine yer bulmuştu.
- The Godfather Part II, oyuncu Fay Spain'in beyazperdedeki son performansı olarak kayıtlara geçti.
- Hyman Roth karakterine ilham veren gerçek mafya figürü Meyer Lansky ile Lee Strasberg, 1901 doğumlu olmaları ve her ikisinin de 80 yaşında hayata veda etmeleriyle dikkat çekici bir benzerlik taşıyor.
- Genç Vito'nun Mr. Roberto ile görüştüğü berber dükkanının camındaki 'Göz morarması uzmanı' tabelası, dönemin berberlerinin işçiler için sunduğu alışılmadık bir hizmete işaret ediyor; o yıllarda berberler, morlukları kapatmak için özel makyaj teknikleri uyguluyorlardı.
- Bu başyapıt, Maria Carta ve Kathleen Beller'in sinema dünyasına adım attıkları ilk yapım olma özelliğini taşıyor.
- Devrim sahnelerinin gerilimli atmosferine eşlik eden müzik, Igor Stravinsky'nin başyapıtı 'Bahar Ayini'nden bir kesittir.
- Michael Corleone, İkinci Dünya Savaşı'nda 'Navy Cross' madalyası aldığını iddia etse de, ilk filmdeki üniformasında görülen en yüksek nişan 'Silver Star'dır.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü üstlendiği 'Ölmeden Önce İzlemeniz Gereken 1001 Film' seçkisi, bu klasiği başköşeye yerleştiriyor.
- Kay Adams karakterinin üçleme boyunca değişen saç stili ve rengi, dönemin moda anlayışını yansıtan bir görsel dil sunuyor. İlk filmde peruk kullanmak zorunda kalan Diane Keaton, bu deneyimden duyduğu rahatsızlığı daha sonra dile getirmişti.
- Michael Corleone'yi canlandıran Al Pacino'nun sinema kariyeri, ekran kardeşlerini ve babalarını 'infaz ettiği' ilginç tesadüflerle dolu: Fredo'yu (John Cazale) bu filmde, James Caan'ı Dick Tracy'de, Robert De Niro'yu ise Heat'te saf dışı bırakmıştı.
- Vito Corleone'nin babasının adı Antonio, torununun adı ise Anthony'dir. Robert De Niro'nun da göbek adının Anthony olması, filmdeki kuşaklar arası isim paralelliğine ilginç bir gerçek hayat dokunuşu ekliyor.
- The Godfather Part II, 'En İyi Film', 'En İyi Yönetmen' ve 'En İyi Senaryo' ödüllerini kazanan tarihteki iki devam filminden biridir; diğeri ise Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü'dür. İlginç bir not olarak, her iki filmde de karı-koca olan Bernard ve Marianna Hill rol almıştır.
- Sinemaseverlerin dijital buluşma noktası Letterboxd, bu başyapıtı 'En İyi 250 Anlatı Filmi' listesinde üst sıralarda tutmaya devam ediyor.
- Robert De Niro, genç Vito Corleone rolüne seçilmesinde Martin Scorsese'nin büyük payı olduğunu her fırsatta belirtir; Scorsese, Coppola'ya De Niro'yu bizzat tavsiye etmiştir.
- Film, İsveç'in Stockholm şehrindeki Spegeln sinemasında gösterime girdiğinde, sansür tartışmalarıyla bilinen Dusan Makavejev imzalı 'Sweet Movie'nin yerini alarak sinema tarihinde kendine has bir yer edinmişti.
- Vito Corleone'nin Ellis Adası'na vardığında üzerine çizilen 'X' işareti, dönemin göçmen bürosunun fiziksel veya zihinsel bir kusurdan şüphelendiği kişileri işaretleme yöntemidir.
- Filmde açıkça ifade edilmese de, genç Vito'nun evinden tahliye edilirken yardım ettiği Anita Colombo, aslında Sonny Corleone'nin eşi Sandra'nın büyükannesidir.
- Vito'nun doğum tarihi konusunda film içinde tutarsızlıklar mevcuttur; ilk filmdeki mezar taşı 1887'yi işaret etse de, devam filmindeki cenaze sahnesi ve Sonny'nin ifadeleri bu tarihi 1891-1892 yıllarına çeker.
- The Godfather Part II, anlatısını 1901'den 1960'a uzanan geniş bir zaman dilimine yayarak Corleone ailesinin yükseliş ve çöküşünü kronolojik bir örgüyle işler.
- Vito'nun intikamını almak için döndüğü Don Tommasino'nun Sicilya'daki villası, yıllar sonra oğlu Michael'ın saklanacağı ve ilk eşi Apollonia ile evleneceği mekandır.
- Francis Ford Coppola, Michael Corleone ve Frank Pentangeli'nin Senato sorgulama sahnelerini, gerçek hayattaki Joseph Valachi duruşmalarından esinlenerek kurgulamıştır.
- Michael'ın Senatör Geary'ye karşı takındığı tavizsiz tutum, babası Vito'nun bir gün Michael'ın Senatör olacağına dair kurduğu hayalin, bambaşka ve karanlık bir güç gösterisine dönüşmüş halidir.
- Michael, Fredo'nun ihanetini yatak odası perdelerinin açık olmasından anlar; suikastçıya net bir atış alanı sağlayan bu detay, Fredo'nun suikast planından haberdar olduğunun kanıtıdır.
- İlk filmde özenle kaçınılan 'Mafya' kelimesi, bu filmdeki Senato duruşmalarında bizzat Senatör Geary, Komite Başkanı ve Michael Corleone tarafından üç kez telaffuz edilir.
- Duruşma sahnelerinde görülen şema, Corleone ailesinin tetikçilerinden askerlerine kadar uzanan geniş suç ağını ve organizasyon yapısını gözler önüne serer.
- Frank Pentangeli'nin barda pusuya düşürülmesi, gerçek gangster 'Crazy' Joe Gallo'nun kardeşi Larry Gallo'ya yapılan saldırının sinematik bir uyarlamasıdır.
- The Godfather Part II'nin anlatısı boyunca toplamda on altı ölüm gerçekleşir.
- Vito'nun Fanucci'ye itiraf ettiği 600 dolarlık elbise vurgunu, o dönemin şartlarında ortalama bir vatandaşın yıllık maaşına, günümüz parasıyla yaklaşık 14.000 dolara denk gelmektedir.
- Finaldeki akşam yemeği sahnesinde Michael; Carlo Rizzi, Sal Tessio ve Fredo Corleone ile aynı masayı paylaşır. Michael, ilerleyen yıllarda bu üç ismin de infaz emrini bizzat kendisinin vereceğinden henüz habersizdir.
- Hyman Roth'un suikastı, Lee Harvey Oswald'ın Jack Ruby tarafından öldürülüşüyle çarpıcı bir paralellik taşır. İlginç bir not olarak, bu sahnede yer alan Danny Aiello, yıllar sonra 1992 yapımı Ruby filminde bizzat Jack Ruby'yi canlandırmıştır.
- İlk filmde Marlon Brando'nun 'Her şey Barzini'nin başının altından çıktı' sözü, bu filmde Al Pacino'nun 'Her şey Roth'un başının altından çıktı' cümlesiyle yankılanarak Corleone ailesinin değişmeyen düşmanlık döngüsünü perçinler.
- Don Fanucci'nin 'gagasını ıslatmak' ifadesi, Sicilya argosunda pastadan pay almak anlamına gelen ve Mafya'nın haraç mekanizmasını özetleyen yerleşik bir deyimdir.
- Michael'ın Miami'de Hyman Roth'u ziyaret ettiği sahnede televizyonda yayınlanan USC-Notre Dame maçı, 1958 yılının gerçek bir spor olayına, Notre Dame'ın 20-13'lük galibiyetine işaret eder.
- Michael'ın yatak odasındaki suikast girişimi sırasında perdeleri fark edip yere atılması, onun Deniz Piyadeleri'ndeki askeri geçmişinin ve çatışma anındaki reflekslerinin bir yansımasıdır.
- Robert De Niro'nun Don Fanucci'yi infaz ettiği sahne, Taxi Driver'ın finaliyle görsel bir akrabalık kurar. Her iki sahnede de kurbanın yüzüne ve ardından yere yığılan bedenine ateş edilmesi, yönetmenlik dilindeki benzer bir şiddet estetiğini yansıtır.
- Don Fanucci'nin öldürülmesi, ilk filmdeki Sollozzo ve McCluskey cinayetlerinin bir yansımasıdır; her iki infaz da Corleone ailesinin bizzat kendi elleriyle gerçekleştirdiği nadir ve kritik temizlik operasyonlarıdır.
- Michael, İkinci Dünya Savaşı'nda 'Navy Cross' madalyası aldığını iddia etse de, ilk filmin başında üniformasında görülen en yüksek nişan 'Silver Star'dır; bu durum karakterin geçmişine dair ince bir tutarsızlık barındırır.
- Michael Corleone'nin kardeşi Fredo'yu öldürtmesi, Al Pacino'nun sinema kariyerindeki karanlık bir geleneğin parçası gibidir. Oyuncu, Dick Tracy'de James Caan'ı, Heat filminde ise Robert De Niro'yu saf dışı bırakarak ekran kardeşlerini ve babalarını tasfiye ettiği bir döngüye imza atmıştır.
- Vito Corleone'nin babasının adı Antonio, torununun adı ise Anthony'dir. Robert De Niro'nun gerçek hayattaki göbek adının da Anthony olması, filmdeki aile mirası ile oyuncunun kimliği arasında tesadüfi bir bağ kurar.
- Mario Puzo ve Francis Ford Coppola, Michael’ın kardeşi Fredo’yu öldürmesi gerektiği konusunda uzun süre fikir ayrılığı yaşadı. Puzo, bu trajik kararın ancak ailenin annesi hayata veda ettikten sonra gerçekleşebileceği şartıyla ikna oldu.
- İlk filmin çekim sürecinde yıpranan Coppola, devam filminde yönetmen koltuğuna oturmak istemedi. Stüdyonun önerdiği Martin Scorsese’yi reddetmesi üzerine, Coppola projeyi ancak tam kontrol ve Robert Evans’ın süreçten tamamen dışlanması gibi katı şartlarla kabul etti.
- Film, Mario Puzo’nun romanına dayandığını iddia etse de, aslında sadece genç Vito Corleone’nin hikayesi kitaptan alınmıştır. Kitapta Vito’nun geçmişine sadece bir bölüm ayrılmış olup, Las Vegas merkezli olay örgüsü tamamen filme özeldir.
- Coppola, devam filmi için Paramount’tan tam yetki talep etti. Bu şartlar arasında filmlerin ileride bir bütün olarak izlenebilmesi, The Conversation ve The Great Gatsby projeleri ile San Francisco Operası’ndaki çalışmaları için özel izinler yer alıyordu.
- James Caan, filmin sonundaki flashback sahnesinde Santino 'Sonny' Corleone rolünü oynamak için ilk filmde aldığı ücretin aynısını talep etti ve stüdyo bu isteği kabul etti.
- Al Pacino, prodüksiyon boyunca yüksek ücret talepleri ve senaryo değişiklikleri ile yönetmeni zorladı. Coppola’nın yavaş çalışma temposundan şikayet eden Pacino, sık sık projeyi bırakmakla tehdit etti.
- Coppola’nın vizyonu, Vito Corleone’nin yükselişi ile Michael’ın çöküşünü karşılaştırmaktı. İki karakterin de otuzlu yaşlarını aynı anda işleyerek, geçmiş ve bugünü birbirine bağlayan ikili bir yapı kurdu.
- Coppola ve Puzo, En İyi Uyarlama Senaryo Oscar’ını kazandı; ancak senaryonun yarısı özgündü. Michael’ın hikayesi tamamen yeni yazılmışken, genç Vito’nun hikayesi kitaptan alınmıştı; yine de WAG kuralları gereği devam filmleri 'başka bir kaynaktan uyarlanmış' sayılmaktadır.
- İlk filmin çekimleri henüz tamamlanmadan, gelen olumlu tepkiler sayesinde devam filmi için planlar yapılmaya başlanmıştı.
- İlk filmin aksine, Coppola bu kez prodüksiyon üzerinde neredeyse tam kontrole sahipti. Yönetmen, bu durumun çok sayıda mekan ve iki paralel hikayeye rağmen çekimlerin oldukça sorunsuz ilerlemesini sağladığını belirtti.
- Çekim senaryosunda yaşlı ve diyabet hastası Michael’ın, on sekiz yaşındaki Anthony ile konuştuğu bir sahne vardı ancak bu kısım kurguda atıldı. Bu sahnede Connie’nin Fredo’nun gölde boğulduğunu söylediği detaylar, daha sonra The Godfather Part III filminde kullanıldı.
- Al Pacino, ilk filmde aldığı 25.000 dolarlık ücretten sonra, devam filminde 500.000 dolar ve kârın %10'unu alarak büyük bir yıldız statüsüne eriştiğini tescilledi.
- Francis Ford Coppola, ilk filmin başarısının ardından devam filmi çekme fikrine uzun süre mesafeli durdu; hatta stüdyoyu geçiştirmek için 'Abbott and Costello Meet The Godfather' gibi şakalar yapıyordu.
- Senaryoda Don Ciccio olarak anılan karakter, Sicilya lehçesindeki takma adıyla anılsa da, jenerikte hâlâ orijinal ismi olan Don Francesco ile listelenmektedir.
- Coppola, DVD yorumlarında filmin sinema tarihindeki ilk numaralandırılmış devam filmi olduğunu iddia etse de, bu unvan aslında İngiliz yapımı Quatermass 2'ye aittir; yine de yapım, bu sistemi kullanan ilk Amerikan devam filmi olma özelliğini taşır.
- Film, vizyona girmeden önce 340 sinemada 26 milyon dolarlık ön satış rakamına ulaşarak büyük bir ticari beklenti yarattı.
- Ulusal Film Arşivi'ne kabul edilen ilk devam filmi olan yapım, uzun süre listenin en eski devam filmi unvanını taşıdı; ta ki beş yıl sonra Bride of Frankenstein (1935) listeye girene kadar.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2008 tarihli 'En İyi 10 Gangster Filmi' listesinde üçüncü sırada yer alarak türün klasikleri arasındaki yerini sağlamlaştırdı.
- Robert De Niro, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazandığında, 1900 filminin çekimleri nedeniyle törene katılamadı ve ödülünü onun adına Francis Ford Coppola teslim aldı.
- Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer alan yapım, eleştirmenin filme dair ilk dönemdeki karmaşık ve mesafeli değerlendirmelerine rağmen zamanla sinema tarihinin en iyileri arasına girdi.
- Efsanevi yönetmen Akira Kurosawa'nın ölümünden sonra açıklanan 'en sevdiği 100 film' listesi, bu başyapıtı da bünyesinde barındırıyor.
- Kasım 2005'te Total Film dergisinin hazırladığı 'Tüm Zamanların En İyi 100 Filmi' listesinde beşinci sırada oylandı.
- Amerikan Film Enstitüsü, 2007 yılında gerçekleştirdiği kapsamlı değerlendirmede The Godfather Part II'yi tüm zamanların en iyi 32. filmi olarak tescilledi.
- Sinema tarihinin mihenk taşlarını bir araya getiren 'Ölmeden Önce İzlemeniz Gereken 1001 Film' seçkisi, bu başyapıtı doğal bir parçası olarak kabul etti.
- İlk filmde Clemenza'yı canlandıran Richard S. Castellano, karakterinin Michael Corleone'ye ihanet etmesini reddedince Coppola ile yolları ayrıldı. Bu fikir ayrılığı sonucu Clemenza karakteri hikâyeden çıkarıldı; yerini Michael V. Gazzo'nun hayat verdiği Frankie Pentangeli'ye, genç Clemenza rolünü ise Bruno Kirby'ye bıraktı.
- Film, 'En İyi Film', 'En İyi Yönetmen' ve 'En İyi Senaryo' ödüllerini aynı anda kucaklayan ilk devam filmi olma unvanını taşıyor; bu başarıyı yıllar sonra yalnızca Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü tekrarlayabildi.
- Sinema tutkunlarının buluşma noktası Letterboxd, bu destansı anlatıyı 'En İyi 250 Film' listesinin değişmez üyelerinden biri olarak konumlandırıyor.
- Hyman Roth karakteri, gerçek mafya lideri Meyer Lansky'den ilham alınarak yaratıldı. Filmi izledikten sonra Lee Strasberg'i arayan Lansky, karakterin neden daha sempatik yansıtılmadığını sitemle sorgularken, kendisinin bir büyükbaba olduğunu hatırlatmayı ihmal etmedi.
- Robert De Niro, Don Fanucci'yi vurduğu ikonik sahnede silahı bir havluya sarma fikrinin kendisine ait olduğunu belirtti. Oyuncu, filmin tamamında İngilizce olarak yalnızca 17 kelime konuşmaktadır.
- Frankie Pentangeli rolüyle hafızalara kazınan Michael V. Gazzo, çekimlerin başlamasına sadece bir gün kala kadroya dahil edildi.
- Don Fanucci karakteri, 20. yüzyıl başında New York'ta terör estiren Sicilyalı gaspçı Ignazio Lupo'dan esinlenildi. Filmde vurgulanan 'Kara El' ise bir çete değil, o dönem bağımsız suçluların sıkça başvurduğu bir haraç yöntemidir.
- Lee Strasberg, Al Pacino'nun özel ricası üzerine emekliliğine ara vererek Hyman Roth rolünü kabul etti. Strasberg'in ikna sürecinde, Francis Ford Coppola'nın babası Carmine Coppola ile yaptığı kırk beş dakikalık görüşme belirleyici oldu.
- Johnny Ola karakteri, Meyer Lansky ve Lucky Luciano'nun ortağı olan gerçek mafya üyesi Vincent 'Jimmy Blue Eyes' Alo'dan esinlenildi. Alo'nun İçki Yasağı dönemine dair anıları, daha sonra 'A Bloody Business' adıyla kitaplaştırıldı.
- Filmdeki komite sahnelerinde görülen isimsiz senatörleri, gerçek hayatta senarist ve yapımcı olan William Bowers, Roger Corman, Phil Feldman ve Richard Matheson canlandırdı.
- Filmde Merle Johnson karakterini, gerçek adı da Merle Johnson olan oyuncu Troy Donahue canlandırdı.
- Filmin Sicilya'daki yapım sorumlusu Mario Cotone, ilk filmde Tommasino'yu oynayan Corrado Gaipa'ya olan çarpıcı benzerliği nedeniyle bu role seçildi.
- Anthony Corleone karakterini James Gounaris canlandırdı; karakter, ilk filmde aynı ismi taşıyan ve kendi küçük kardeşi olan Anthony Gounaris tarafından oynanmıştı.
- Vito Corleone, 7 Aralık 1891 tarihinde dünyaya gelmiştir.
- Robert De Niro, filmdeki çocuklarını canlandıran oyuncularla yolları daha sonra da kesişen bir isim; Al Pacino ile Heat ve The Irishman, John Cazale ile The Deer Hunter, Robert Duvall ile ise True Confessions filmlerinde kamera karşısına geçmiştir.
- Fredo Corleone’nin orta yaşlı halini babası Vito’ya benzetmek için kaş, saç çizgisi ve bıyık gibi detaylara başvurulmuştur. Fredo, kardeşleri arasında babasına fiziksel olarak en çok benzeyen ancak karakter olarak ona en uzak düşen kişidir.
- Bruno Kirby, genç Clemenza rolüyle, ilk filmde aynı karakteri oynayan Richard S. Castellano’nun oğlu rolünü The Super dizisinde daha önce canlandırmıştır.
- Don Fanucci, Vito Corleone’nin hayatı boyunca öldürdüğü ilk kişidir.
- Senatör Pat Geary karakteri, kısmen John F. Kennedy ve eşi Jackie’den esinlenilmiş; bazı teorilere göre ise 1950’lerin Nevada senatörü Pat McCarran’dan modellenmiştir.
- Al Pacino, ilk filmde Marlon Brando ve Richard S. Castellano ile yoğun bir çalışma yürütmüş olsa da, bu filmde onların yerini alan oyuncularla bir araya gelmemiştir. Yıllar sonra ise Robert De Niro ile Heat ve The Irishman, Bruno Kirby ile ise Donnie Brasco filmlerinde rol almıştır.
- Al Pacino, Robert Duvall, John Cazale ve Talia Shire; hem ana hikayede hem de geçmişe dönüş sahnelerinde yer alan tek oyuncu grubudur.
- Genco Abbandando karakterini, ikinci filmde gençliğiyle Frank Sivero canlandırırken, ilk filmdeki silinmiş bir sahnede yaşlılığını Franco Corsaro oynamıştı.
- Baba üçlemesinin oyuncu ve teknik ekibinin büyük bir kısmı, tıpkı Michael Corleone gibi, İkinci Dünya Savaşı gazilerinden oluşuyordu. Mario Puzo, Michael V. Gazzo ve Eli Wallach orduda hizmet verirken, Sterling Hayden OSS bünyesinde ajanlık yapmış, Robert Duvall ve Danny Aiello ise Kore Savaşı’nda görev almıştır.
- Bu yapım, oyuncu Fay Spain’in yer aldığı son filmdir.
- Hyman Roth karakterine ilham veren gerçek mafya babası Meyer Lansky ile onu canlandıran Lee Strasberg arasında sadece beş aylık bir yaş farkı vardı; her iki isim de 80 yaşında hayatını kaybetmiştir.
- Maria Carta ve Kathleen Beller, beyazperdedeki ilk ciddi sınavlarını bu başyapıtla verdiler.
- Kay Adams karakterinin üçleme boyunca geçirdiği görsel evrim, Diane Keaton için sancılı bir süreçti; ilk filmde taktığı peruğu hayatının en kötü saç tecrübesi olarak tanımlayan Keaton, Corleone ailesinin mafya klişelerini yıkan sofistike moda anlayışını da başarıyla taşıdı.
- Hyman Roth’un o meşhur "Biz U.S. Steel’den daha büyüğüz" çıkışı, aslında Meyer Lansky’nin 1962’de FBI dinlemesine takılan gerçek bir sözüne dayanıyor; bu, Lansky’nin mafya üzerine kayda geçen tek konuşması olarak tarihe geçti.
- Robert De Niro, genç Vito Corleone rolüne seçilmesinde Martin Scorsese’nin Francis Ford Coppola’ya yaptığı ısrarlı tavsiyenin belirleyici olduğunu her fırsatta dile getirmiştir.
- Flashback sahnelerinde oyuncuların fermuarlı pantolon giydiği fark edilince çekimler durduruldu. Bir müzisyenin o dönemde fermuarın henüz icat edilmediğini hatırlatmasıyla, sahneler düğmeli pantolonlarla yeniden kurgulandı.
- Vito Corleone'nin dükkanındaki kapı kilidine bir çivi yerleştirilerek Signor Roberto'yu oynayan Leopoldo Trieste'nin kapıyı açması imkansız hale getirildi. Trieste'nin yaşadığı gerçek çaresizlik kameraya yansırken, Genco Abbandando rolündeki Frank Sivero gizlice çiviyi çekerek sahneyi tamamladı.
- Genç Vito sokakta pazarlık yaparken yoldan geçen bir figüranın selam vermesi sahneyi böldü. Francis Ford Coppola bu müdahaleden rahatsız olsa da, Robert De Niro bunun mahallelinin Vito'ya duyduğu saygıyı yansıttığını savunarak yönetmeni sahneyi tutmaya ikna etti.
- İlk test gösterimlerinde izleyiciler, Michael ile genç Vito'nun hikayeleri arasında gidip gelmenin kafa karıştırıcı olduğunu belirtti. Bunun üzerine Coppola ve kurgu ekibi, paralel anlatımı daha akıcı kılmak adına geçişlerin sıklığını azalttı.
- Filmde yer alan "Senza Mamma" adlı müzikal, Francis Ford Coppola'nın büyükbabası Francesco Pennino tarafından 20. yüzyılın başında bestelenmiş gerçek bir eserdir.
- Gary Oldman, sinema öğrencilerine ilk tavsiyesinin The Godfather: Part II olduğunu belirtir. Oldman'a göre film; kamera, ışık, kurgu ve oyunculuk açısından kusursuz bir sinema dersi niteliğindedir.
- Robert De Niro, filmin çekimlerini bitirdiği günün ertesi günü işsizlik maaşına başvurmak için sosyal yardım ofisinin yolunu tuttu.
- Filmdeki flashback sahnelerinde konuşulan dil, ağırlıklı olarak Sicilya lehçesi olmak üzere çeşitli güney İtalyan lehçelerinin bir karışımıdır.
- Filmin çekimleri toplamda 104 gün sürdü.
- Senaryoya göre Michael Corleone'nin göle baktığı son sahne 1968 yılında geçiyor; Al Pacino'nun saçlarındaki beyazlar bu zaman farkını yansıtıyor. Oğlu Anthony ile olan bu sahne çekimlerin son parçasıydı ancak gün ışığı tükendiği için Coppola sahneyi tamamlayamadı.
- Filmin kurgu süreci, vizyona gireceği tarihe kadar aralıksız devam etti.
- Robert De Niro, Vito Corleone rolüyle filmde toplamda sadece kırk altı dakika göründü.
- Genç Vito'yu New York'a taşıyan gemi, sanılanın aksine Moshulu değildir. Moshulu bugün Philadelphia'da restoran olarak kullanılan gemidir; filmdeki gemi ise Özgürlük Heykeli'ne göre yönü farklı olan başka bir gemidir.
- Michael Corleone’nin Lake Tahoe’daki malikanesi, Henry J. Kaiser’in eski yazlık evi Fleur du Lac’tır. Günümüzde özel mülk statüsünde olan arazideki orijinal taş kayıkhane ve ferforje kapılar, göl üzerinden bakıldığında hala ilk günkü ihtişamını koruyor.
- Robert De Niro, The Godfather Part II’deki Vito Corleone performansından hemen önce rol aldığı Mean Streets’te, Little Italy’nin çatılarında koştururken görülür.
- Michael’ın Havana’daki Capri Oteli sahneleri, aslında Dominik Cumhuriyeti’nin başkenti Santo Domingo’da bulunan El Embajador Oteli’nde çekilmiştir.
- Vito’nun Signor Roberto’ya uzattığı banknotlar, tarihsel gerçekliğe sadık kalınarak seçilmiş 1914 serisi on dolarlık “büyük boy” paralardır; bu kağıtlar, günümüzün standart banknotlarından belirgin şekilde daha büyüktür.
- Lake Tahoe’daki parti sahnesinde çalan orkestra, o dönem Sahara Tahoe Casino’da sahne alan gerçek Al Tronti Orkestrası’ydı. Tronti, “fazla İtalyan” göründüğü gerekçesiyle şef olarak görünmesine izin verilmeyince, sahnede sadece gölgede yer alabildi.
- The Godfather Part II, ABD’de klasik “imbibition” Technicolor boya transfer süreciyle basılan son film olma özelliğini taşır. Bu yöntem, dönemin diğer renkli baskılarına kıyasla çok daha uzun ömürlü ve renk doğruluğu yüksek sonuçlar veriyordu.
- Tom Hagen’ın Nevada’ya iniş yaptığı tek motorlu uçak, 1964 model bir Cessna 182’dir. Bu hava aracı, 2023 yılı itibarıyla New York’ta hala kayıtlı ve uçuşa elverişli durumdadır.
- Genç Vito Corleone’nin Sicilya sahnelerinde taktığı düz şapka, yerel dilde “coppola” olarak adlandırılmaktadır.
- Genç Vito ve Bay Roberto’nun berber dükkanı önündeki konuşması sırasında, camın sağ alt köşesinde “Göz morarması uzmanı” yazan bir tabela seçilir. O dönemde berberler, işçilerin morluklarını gizlemek için sülük tedavisi ve sıcak havlu gibi yöntemler sunardı; bu, filmin tarihsel titizliğine dair zarif bir ayrıntıdır.
- Filmin ikinci yarısında, araba kapıdan geçerken görülen ADT güvenlik tabelası, dönemsel bir hata olarak dikkat çeker. 1950’li yıllarda bu tür modern güvenlik sistemleri henüz mevcut değildi.
- Film, İsveç’in Stockholm şehrindeki Spegeln sinemasında gösterime girdiğinde, Dusan Makavejev’in tartışmalı hicvi Sweet Movie’nin yerini almıştı. İsveç, o dönemde filmi sansürsüz olarak yayınlayan az sayıdaki Avrupa ülkesinden biriydi.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Al PacinoOyuncu · Don Michael Corleone
Robert DuvallOyuncu · Tom Hagen
Diane KeatonOyuncu · Kay Corleone
Robert De NiroOyuncu · Vito Corleone
John CazaleOyuncu · Frederico 'Fredo' Corleone
Talia ShireOyuncu · Constanzia 'Connie' Corleone
Lee StrasbergOyuncu · Hyman Roth
Morgana KingOyuncu · Mama Corleone
Marianna HillOyuncu · Deanna Corleone
Dominic ChianeseOyuncu · Johnny Ola
Troy DonahueOyuncu · Merle Johnson
John ApreaOyuncu · Young Tessio
Joe SpinellOyuncu · William 'Willie' Cicci
Abe VigodaOyuncu · Salvatore 'Sal' Tessio
Francis Ford CoppolaYönetmenFrancis Ford CoppolaSenaristFrancis Ford CoppolaYapımcı
Mario PuzoSenarist Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
American GraffitiFilm · 1973
And Justice for AllFilm · 1979
Dog Day AfternoonFilm · 1975
Looking for Mr. GoodbarFilm · 1977
The Panic in Needle ParkFilm · 1971
The Deer HunterFilm · 1978
CruisingFilm · 1980
HeatFilm · 1995
The Big WeddingFilm · 2013
Marvin's RoomFilm · 1996
CaligulaFilm · 1979