Total Recall
Bir adam hayalinde Mars gezegenine sanal yolculuklar yaparken umulmadık bir takım olaylar, onu gerçekte de söz konusu gezegene gitmek yönünde zorlayacaktır. Douglas Quaid her gece rüyasında bu gezegeni gören bir işçidir aslında. Bir şirketi, anı transferi ile yolculuk satar. O da Mars tatili ister ve bunu satın alır. Ancak anı transferi esnasında sıradışı bir durum olur. Quaid bir anda kendisini gizli bir ajan olarak bulur. Coogan adındaki Mars’ın acımasız lideri ile karşı karşıyadır. Gerçek ile hayal arasında bir yerde sıkışan Douglas, çıkış yolunu bulmak zorundadır.
Total Recall hakkında 96 bilgi
96 bilgi gösteriliyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin vizyona girmesiyle aynı zamana denk gelen Sharon Stone, Playboy dergisine çıplak poz vererek filme hazırlanırken geliştirdiği parlak vücudunu sergiledi. Sharon demir pompaladı ve Tekvando öğrendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Verhoeven 1988 sonbaharında filme imza attı. Metro istasyonunun fütürist mimarisi nedeniyle (açılı şekillerde çok sayıda betonla karakterize edilen'yeni vahşilik'adı verilen bir tarzda inşa edilmiş) ve Meksika'daki Estudios Churubusco'nun devasa iç mekan prodüksiyonunu karşılayabildiği için çekimler Mexico City'de başladı. Filmde beş yüz kişi çalıştı; altı ay boyunca sekiz ses sahnesini birbirine bağlayan 45 set inşa ettiler. O zamanlar Total Recall (1990), Rambo III'ten (1988) sonra tarihteki en pahalı ikinci filmdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bruce Beresford'un yönetmenliğinde film Avustralya'da ön prodüksiyona başladığında Patrick Swayze Quaid'i canlandırmak üzere anlaştı. Ancak ön yapımın başlarında Dino De Laurentiis'in şirketi iflas etti. Arnold Schwarzenegger bunu duyduktan sonra Carolco'yu senaryoyu kendisi için satın almaya ikna etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Arnold Schwarzenegger, orijinal fragmanın kötü olduğunu ve filmin kapsamını ve tuhaflığını yansıtmadığını düşündüğü için filmi yanlış tanıttığını hissetti. TriStar Pictures filmle ne yapacağını bilmiyordu. Schwarzenegger, yapımcılar Peter Guber ve Jon Peters ile bu konuyu ele aldı ve onlara filmi ve ardından fragmanı izlettirdi. Filmin kısa satışı konusunda anlaştılar, böylece yeni bir kampanyanın yanı sıra yeni bir film de yaptırdılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Verhoeven'e göre, beyaza dönüşen son sahne, Quaid'in yaşadığı her şeyin bir rüya olup olmadığına ve sonunda lobotomiye maruz kaldığına dair bazı soru işaretleri bırakmak için özel olarak yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Besteci Jerry Goldsmith, Total Recall'ı en iyi film müziklerinden biri olarak görüyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lori ve Melina arasındaki dövüş sahnesini çekerken yönetmen Paul Verhoeven, ikinci birim yönetmeni Vic Armstrong'dan dövüşün koreografisini bir "catfight"olarak değil, daha çok bir dövüş sanatları dövüşüne benzetmesini, böylece sadece iki kadın değil de iki"warriors"'un birbiriyle dövüştüğü hissini vermesini istedi. Verhoeven, DVD yorumunda bunun muhtemelen ilk kez uzun metrajlı bir filmde iki kadının kız kavgası yerine normal şekilde kavga ettiğini gördüğümüzü belirtiyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin orijinal kesimi, aşırı şiddet nedeniyle MPAA tarafından X derecesi ile tehdit edildi. İstenilen R-derecesini elde etmek için bazı üst sahnelerde şiddet bir miktar kesildi ve farklı kamera açıları kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Robert Picardo, Johnny Cab robotunun sesi ve yüz modeliydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Arnold Schwarzenegger sanal seyahat fikrini beğendiği için bu rolde yer aldı. Bir satıcının ona hiç gitmediği geziyi sattığı sahne, Schwarzenegger'in filmdeki en sevdiği sahnelerden biriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin planlanan sinemalarda gösterime girmesinden yaklaşık üç hafta önce, kamuoyunun farkındalığı yalnızca %43'tü ve Arnold Schwarzenegger bunu "absolutely disastrous." olarak tanımladı. Yapımcı Mario Kassar'ı ve yapım şirketi Carolco'nun geri kalanını reklam için daha fazla para ayırmaya ikna edebildi. Sonuç olarak film, halkın %99'unun farkındalığıyla açıldı ve büyük bir mali başarıya ulaştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Quaid metrodan indikten sonra görülen büyük reklamlardan bazıları, Mexico City'deki Insurgentes metro istasyonunun üzerinde yer alan gerçek tabelalardır; en dikkat çekeni Fuji Film ve Coca-Cola tabelalarıdır. Kola tabelası bugün hala duruyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mars coğrafyasını gösteren çekimlerde kullanılan minyatürler, Mars yüzeyinden çekilen gerçek fotoğraflara dayanıyordu. Dünya koloni binaları ve yapıları, Mars'ta böyle bir koloninin nasıl kurulabileceğine dair gerçek NASA çizimlerine dayanıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mars'a gelen "two weeks" hanımın pasaportunda yazan isim, oyuncunun gerçek adı olan Priscilla Allen'dir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Verhoeven'a göre, insanların filmin bir bütün olarak rüya mı yoksa gerçek mi olduğuna inandıklarına bakılmaksızın, filmin ilk yirmi dakikası (başlangıçtan Quaid'in Rekall "vacation"'un implantasyonuna ilk kez girdiği noktaya kadar) tamamen gerçekliktir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Paul Verhoeven ve özel makyaj efektleri süpervizörü Rob Bottin, RoboCop'un (1987) yapımı öncesinde ve sırasında sürekli çatıştılar, o kadar ki anlaşmazlıkları neredeyse şiddete dönüşüyordu. Belirli bir sahne hakkında yoğun bir şekilde tartıştıktan sonra Verhoeven istediğini yaptı, Bottin onunla bir daha asla çalışmayacağına yemin etti. Ancak filmin galasına gittiklerinde ve o sahnenin ne kadar iyi çıktığını gördüklerinde ikisi de anında birbirlerini affetti. Bottin daha sonra Verhoeven'in bu film üzerinde çalışma teklifini memnuniyetle kabul etti ve kendisine kendi Marslı yaratık tasarımlarını yapma özgürlüğü tanındı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- R derecesi almak için yoğun şekilde yeniden düzenlenen sahnelerden biri, Quaid'in kendisini kurşunlardan korumak için insan vücudunu kullandığı yürüyen merdiven çatışmasıydı. Yine de, 2014'te Empire ile yaptığı bir röportajda yönetmen Paul Verhoeven şunları söyledi: "Yürüyen merdivendeki o sahne, [.] sanırım onu çektiğimizde şu anda gördüğünüzden çok daha kötüydü. MPAA ile her zaman sorun yaşıyordum. Ancak sansürcüler, kestiğinizde aslında daha şiddetli hale geldiğini anlamıyorlar. Onu kestiğinizde üstsüz ve çizgi roman unsurunu kaybeder. Kısaltırsanız daha gerçekçi hale gelir."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Johnny Taksi şoförü (seslendiren Robert Picardo, Norveç milli marşını ıslıkla çalıyor.)
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film, CGI yerine büyük ölçekli minyatür efektlerine başvuran son büyük Hollywood gişe canavarlarından biriydi. Aynı zamanda, özellikle X-ray tarayıcı sahnelerinde CGI kullanan ve bunu foto-gerçekçi gösteren ilk büyük Hollywood yapımlarından biri oldu.
- Çekimler sırasında ekip üyeleri Meksika yemeklerinden gıda zehirlenmesi geçirirken, Arnold Schwarzenegger ve Ronald Shusett bundan kurtuldu. Schwarzenegger, Predator (1987) çekimlerinde sokak yemeklerinden hasta olduktan sonra Meksika mutfağından tamamen uzak durmuş ve yemeklerini ABD'den getirtip kendi aşçısına hazırlatmıştı. Shusett ise dişlerini sadece kaynamış veya şişe suyla fırçalamak, haftalık B12 iğnesi yaptırmak gibi aşırı sağlık önlemleri almıştı; ekip onunla dalga geçmiş, ama sonunda herkes hasta olmuştu.
- Verhoeven projeye 1988 sonbaharında dahil oldu. Çekimler, Mexico City metrosunun fütüristik mimarisi (köşeli beton yapılarıyla 'yeni brütalizm' tarzı) ve devasa iç mekân prodüksiyonuna uygun Estudios Churubusco sayesinde burada başladı. 500 kişilik ekip, altı ay boyunca sekiz ses sahnesini kaplayan 45 set inşa etti; Total Recall (1990), o dönem Rambo III'ten (1988) sonra tarihin en pahalı ikinci filmiydi.
- Lori ile Melina arasındaki dövüş sahnesinde Verhoeven, ikinci birim yönetmeni Vic Armstrong'dan bunu bir 'kedi dövüşü' gibi değil, iki 'savaşçı' arasındaki dövüş gibi koreografe etmesini istedi. DVD yorumunda, bunun muhtemelen bir sinema filminde iki kadının normal dövüştüğü ilk sahne olduğunu belirtiyor.
- Filmin orijinal kurgusu aşırı şiddet yüzünden MPAA'dan X reytingi alma tehdidiyle karşılaştı. İstenen R reytingini alabilmek için bazı şiddet sahneleri kısaltıldı ve aşırıya kaçan kısımlarda farklı kamera açıları kullanıldı.
- CGI yönetmeni Tim McGovern, X-ray sekanslarının tamamen bilgisayar animasyonu olabileceğine dair Dreamscape şirketinden güvence almıştı. O dönemde 'hareket yakalama'nın çok erken bir versiyonu kullanılacaktı. Schwarzenegger, siyah giymesi gerekirken beyaz kıyafetle gelince espriyle 'bunu kostüm departmanıyla görüşün' dedi. Yazılım karmaşık hareketleri yapamayınca rotoskop tekniğine geçildi; şans eseri, Schwarzenegger'in beyaz kıyafeti bu elle animasyon işini kolaylaştırdı.
- Schwarzenegger çekimlerde elinden birkaç kez sakatlandı. Tren camını kırdığı sahnede patlayıcı zamanında patlamayınca camı gerçekten yumrukladı ve kötü kesti. Otel odasındaki kavgada sağ el parmağını kırdı ve alçıya alındı; sonraki sahnelerin çoğunda yaralı eli kadraj dışında tutuldu.
- Quaid'in metrodan indikten sonra gördüğü büyük reklam panoları, Mexico City'deki Insurgentes metro istasyonunun üstündeki gerçek tabelalardı; en belirginleri Fuji Film ve Coca-Cola. Coca-Cola tabelası bugün hâlâ duruyor.
- Mars coğrafyasını gösteren minyatür çekimler, Mars yüzeyinin gerçek fotoğraflarına dayanıyordu. Dünya kolonisi binaları ve yapıları ise NASA'nın Mars'ta nasıl koloni kurulabileceğine dair gerçek eskizlerinden esinlenmişti.
- Verhoeven ve özel makyaj efekt süpervizörü Rob Bottin, RoboCop (1987) öncesinde ve sırasında sürekli çatışmış, hatta neredeyse fiziksel kavgaya dönüşmüştü. Bir sahne üzerine büyük tartışmadan sonra Bottin bir daha onunla çalışmayacağına yemin etmiş, ancak filmin galasında o sahnenin ne kadar iyi olduğunu görünce ikisi anında barışmıştı. Bottin bu filmde çalışmayı memnuniyetle kabul etti ve Marslı yaratık tasarımlarında tam özgürlük verildi.
- R reytingi almak için ağır şekilde yeniden kurgulanan sahnelerden biri, Quaid'in bir insanı kalkan olarak kullandığı yürüyen merdiven çatışmasıydı. Verhoeven 2014'te Empire'a verdiği demeçte, 'O yürüyen merdiven sahnesi... çektiğimizde şu an gördüğünüzden çok daha kötüydü. Sansürcüler, kısaltınca aslında daha şiddetli hale geldiğini anlamıyor. Kısaltınca aşırılık ve çizgi roman havası kayboluyor, daha gerçekçi oluyor.' dedi.
- Filmin sonunda Mars'a hava veren buzları eriten uzaylı reaktörünün tasarımı bir nükleer reaktörden esinlenmişti. Verhoeven, suya inen direklerle 'bir nükleer reaktörün içinde olmak' istemiş, ama gökdelen büyüklüğünde direklerle çok daha görkemli bir ölçek hedeflemişti. William Sandell ile 20. yüzyıl başı gökdelen fotoğraflarına bakarken kitabı yere atmışlar; ters düşen fotoğraflar, baş aşağı duran gökdelenlerin uzaylı reaktörü için doğru görünüme sahip olduğunu fark ettirmişti.
- Kurgucu Frank J. Urioste, Imagining 'Total Recall' (2001) belgeselinde, Mars'ın dış çekimlerinin çoğunun neredeyse final kurgusuna giremediğini söylüyor. Bütçeyi aşma tehdidi yüzünden yapımcılar, sadece bir kez kullanılacak minyatürlerin yapıldığı bu özel efekt çekimlerini iptal etmek istemiş. Urioste endişesini Schwarzenegger'e iletince, o da yapımcıları ikna etmiş; dış çekimler olmadan filmin sadece iç mekânlardan ibaret kalacağını ve dünya dışı hissi vermeyeceğini savunmuş.
- Michael Ironside, asansör dövüşü sahnesinde kaburgası çatlamış halde oynadı. Eski LA Raiders oyun kurucusu Jim Plunkett'e ait bir kaburga koruyucusu takarak çekimi tamamladı.
- Yapım tasarımcısı William Sandell, Mexico City'deki acımasız koşulları anlatıyor: Gıda zehirlenmesinin yanı sıra, dumanla kaplı metropolün hava kalitesi günde iki paket sigara içmeye eşdeğermiş. Hava o kadar kötüleşmiş ki, yardımcı yapımcı Elliot Schick tıbbi tahliye helikopteriyle hastaneye kaldırılmış.
- Adı İspanyolca 'cuate' (ikiz) kelimesinden gelen Kuato'yu kontrol etmek için 15 kuklacı gerekiyordu. Verhoeven, Rob Bottin'in Kuato kuklasını o kadar gerçekçi yaptığını söylüyor ki, sokakta iki kişi Marshall Bell'e yaklaşıp 'gerçek bir ucube' mi yoksa yarı doğmuş Siyam ikizi mi diye sormuş.
- Quaid'in Rekall ziyaretinden sonra Harry ve adamlarıyla dövüştüğü sahnede kemik kırılma sesleri, aslında kereviz saplarının bükülüp kırılmasıyla elde edildi.
- Yürüyen merdiven kovalamaca sahnesi, Mexico City'nin 'Chabacano' metro istasyonunda çekildi. Sadece yön tabelaları İngilizce yapıldı, istasyon adları değiştirildi; vagonlar turuncudan gümüşe boyandı ve içlerine televizyonlar eklendi.
- Besteci Jerry Goldsmith, filmin müziğiyle ilgili 'filmin bir teması yok' eleştirilerine katılmadığını, bir tema olduğunu ama insanların çıkışta ıslıkla çalacağı türden olmadığını söyledi. Goldsmith, müziğin bir kısmını Basil Poledouris'in Conan the Barbarian (1982) müziğinden esinlenerek modelledi.
- Gelecekte geçen filmlerde sıkça yapıldığı gibi, burada da çağdaş tasarım nesneleri gelecek ortamlarını betimlemek için kullanıldı: Quaid'in kahvaltı smoothie'sini hazırlarken kullandığı siyah plastik halkalı küçük bardaklar Danimarka malı Bodum Bistro kahve kupaları, Rekall'daki masa lambası ise İtalyan Artemide'nin Tolomeo modeliydi.
- Quaid'in Mars'ta trenle seyahat ettiği ve bir Mars dağının üzerinden süzülen kamera hareketi, bütçe endişeleriyle neredeyse kesiliyordu. Verhoeven'a göre, Schwarzenegger devreye girip stüdyoyu bu tek çekimi tamamlamak için yeterli parayı vermeye ikna etti.
- Arnold Schwarzenegger, Rachel Ticotin ve Ronny Cox'un kuklaları, Quaid, Melina ve Cohaagen'in patlayıcı dekompresyondan öldüğü sahneler için yapıldı ve kullanıldı.
- Helm'in kullandığı taşınabilir konum belirleyici, Casio tarafından üretilmişti.
- Quaid Mars'a vardığında bir kadın kılığı kullanır (Priscilla Allen, 'Şişman kadın' olarak jenerikte). Orijinal senaryoda, Hauser'ın videosunu izlerken başına yerleştirilen bir cihazın buhar püskürtüp açılarak maskeyi ortaya çıkarması öğreniliyordu. Rob Bottin, bunu Mission: Impossible dizisinin türevi bulduğu için tamamen mekanik bir kılık tasarladı. Schwarzenegger'in cüssesini inandırıcı şekilde içine alacak kadar iri bir kadın oyuncu bulmak zordu; güreşçiler ve vücut geliştiriciler düşünüldükten sonra Allen bulundu. Maske mekanizmaları başlangıçta başın içine sığmayınca dışarıya alındı ve maske 70 pound (32 kg) ağırlığa ulaştı; sadece kafa hizasından çekilebiliyordu. Bottin test çekimlerinde hidrolik hortumla şişman kadının kafasının gövdeden kalkıp içinden Schwarzenegger'in çıkmasını gösterdi. Nihai efekt için maske dilimleri çocuk hamuruyla dolduruldu ve operatör her dilim için itme-çekme sistemiyle kontrol etti.
- Filmin ilk gösteriminde, CGI yönetmeni Tim McGovern, jenerikte kendisinin ve ekibinin bilgisayar efektleri (özellikle X-ray dedektör sahneleri) için unutulduğunu fark etti. Bu durum sonraki ev videosu sürümlerinde düzeltilip özel bir teşekkür eklendi. Ancak 2021'deki 30. yıl 4K versiyonunda orijinal sinema kopyası kullanılınca, McGovern bir kez daha jenerikte kendini ve ekibini göremedi.
- Schwarzenegger, Mars'a varış sahnesinde kılık değiştirmiş Quaid'in arızalı kadın maskesini çıkardığı sahne için bir vücut çorabı giydi.
- Mars atmosferindeki dekompresyon etkilerini canlandırmak için Rob Bottin, Schwarzenegger, Rachel Ticotin ve Ronny Cox'un yüzlerine abartılı ifadeler yaptırarak lateks kalıplar aldı. Bu kalıplardan üretilen maskelere, şişirilince yüz hatlarını daha da bozan küçük hava cepleri eklendi. Dört baş yapıldı: Schwarzenegger ve Ticotin için birer, Cox için iki tane. Schwarzenegger ve Ticotin'in başları tam eklemliydi; şişen dil, alın, yanak ve gözler elle kontrol edilen kablolarla yönetiliyordu. Hava körükleri yerine, mekanik bir iskelet üzerine gerilmiş tam boy baş ve gövde şeklinde büyük körükler yapıldı. Cox'un bir başında, deri altındaki damarları taklit etmek için kalıba sert damarlar yerleştirildi. Diğer başta ise tamamen dışarı fırlayan dil ve gözler vardı. Hava körükleri, mekanik körüklerden daha doğal hareket için insanların üflemesiyle şişirildi. Bottin, efektin sadece kısa süre görüneceğini düşünmüştü, ancak filmde bu kadar sık kullanılmasına şaşırdı. Cox'un karakterinin saç modeli, kalıp alınırken saçlarını geriye yatırmak zorunda kalmasından ortaya çıktı; iki günlük çekimden sonra Verhoeven'ı sahneleri yeni saç modeliyle tekrar çekmeye ikna etti.
- Kolonistlerin Mars yüzeyine çıkışını gösteren son çekimlerden biri, ön ve arka projeksiyon öğelerini, mat resimleri ve diğer unsurları birleştirdi: toplamda yaklaşık 17 öğe, her birinin renk ayrımı nedeniyle 28 saat sürdü. Marslı sakinlerin çoğu siluet halinde göründü ve Dream Quest çalışanlarından figüranlardı. Filmin son sahnesinde, bulutların arasından süzülen güneş ışınları animasyon departmanı tarafından eklendi; filtreyle 100 saniyelik pozlamalarda 'buğday tanesi' lambalar kullanıldı.
- Quaid kafatasındaki takip cihazını çıkardığında, Rob Bottin bu numarayı ancak mekanik bir kafanın başarabileceğine inandı. Ekibi Schwarzenegger'in kafasının kalıbını aldı, ölçüler ve referans fotoğraflarla mekanik kafayı inşa etmeye başladı. Ancak set görüntülerini izleyince, takip cihazının buruna sığacak bir 'gümüş mermi' gibi göründüğünü ve ayrıntılı bir efekt kafası gerektirmediğini fark etti. Bunun üzerine, Quaid'in burnundan daha büyük bir şey çıkarmasını istedi ve küçük gümüş takip cihazını barındıran küresel bir nesne ısmarladı. Kafa, sofistike bir çene ve boyun mekanizması, hareket edip şekil değiştirebilen bir dil ile nefes alıp sallanabiliyordu. Sahne, Saugus'taki eski bir cam fabrikasında çekildi. Küresel takip cihazı, kuklanın burun kanalından geçirilirken birkaç metre ötedeki yüksek güçlü lazer cihazı aydınlatmak için ona doğrultuldu. Küre açılıp içindeki daha küçük gümüş takip cihazını ortaya çıkardı ve bu Schwarzenegger görüntüsüyle birleştirildi.
- Sondaj makinesi hareket halindeyken, sahne görevlileri tarafından üzerine vermikülit kayalar ve Fuller toprağı atıldı, ancak karmaşık dişli sistemi dayanıksızdı ve daha ağır kayalar ara sıra matkap uçlarını sıkıştırdı. Köstebeğin Schwarzenegger ile Ticotin arasındaki duvarı deldiği sahnede, duvar matkabın etrafına inşa edilmişti; böylece geri çekildiğinde yıkılıp kahramanların kullanacağı açıklığı oluşturdu. Ağır bir parça Ticotin'in kafasına düştü; sersemledi ama yara almadı ve bu görüntü filmde kullanıldı.
- Sharon Stone, filmin gösterime girmesiyle aynı dönemde Playboy dergisine çıplak poz verdi ve film için geliştirdiği kaslı vücudunu sergiledi. Stone bu forma kavuşmak için ağırlık çalışmış ve Tekvando öğrenmişti.
- Johnny Cab robotunun hem sesi hem de yüz modeli olarak Robert Picardo kullanıldı. Picardo'nun yüz ifadeleri robota aktarılırken, seslendirmeyi de bizzat kendisi yaptı.
- Mars'a gelen 'iki haftalık' kadının pasaportunda yazan isim, oyuncunun gerçek adı olan Priscilla Allen'dı. Bu küçük detay, filme gerçeklik katan ince bir dokunuş olarak dikkat çekiyor.
- Paul Verhoeven, DVD yorumunda Quaid'in kâbustan uyandıktan sonraki aşk sahnesinde Sharon Stone'un daha fazla ten göstermesini istediğini ancak Stone'un bunu reddettiğini anlattı. Verhoeven sahneyi olduğu gibi çekmek zorunda kaldı, ama Temel İçgüdü (1992) çekimlerinde 'intikamını aldığını' da sözlerine ekledi.
- Robert Davi ve Kurtwood Smith, Richter rolünü geri çevirdi. Smith, bu rolün RoboCop'taki (1987) Clarence Boddicker karakterine fazla benzediğini düşünüyordu.
- Marshall Bell, Kuato karakterinin sesini de seslendirdi. Böylece hem beden hem de ses performansıyla bu unutulmaz mutant karaktere hayat verdi.
- Quaid gümüş çantadaki eşyaları karıştırırken bir deste sahte kimlik kartı alır. İlk kimlikte yazan isim, filmin yapım asistanlarından Steve Lionetti'ye aittir.
- Benny karakterinin başlangıçta mekanik bir uzvu olması planlanmıştı, ancak Mel Johnson Jr. karaktere üç kol verilmesini önerdi. Johnson'ın belinden boynuna kadar vücudunu saran yarım bir kalıp yapıldı ve kuklacılar üç dirsekli uzvu kontrol etti. Bu uzuv, içinde bir insan kolunun olamayacağını görsel olarak kanıtlamak için ayrık kemikler ve boşluklarla tasarlandı. Karakterin ölüm sahnesinde Johnson, kan torbalarıyla kaplı bir vücut kıyafeti giydi. Sahne kanlı ve kansız olarak çekildi ve yapımcılar şiddet dozunu fazla bulup kansız versiyonu seçti.
- Dr. Edgemar'ı oynayan Roy Brocksmith, aynı zamanda Quaid'in izlediği Rekall reklamındaki sestir. Filmin genel belirsizliği içinde onun gerçekte kim olduğu da muğlaktır: Reklamlarında oynayan gerçek bir Rekall doktoru veya yöneticisi olabilir; sadece Quaid için bir Rekall doktorunu oynaması için tutulmuş, Rekall ile başka bağlantısı olmayan bir reklam oyuncusu da olabilir; ya da Rekall deneyimi içine bilerek yerleştirilmiş bir tesadüften ibaret, hiç gerçek olmayan biri de olabilir.
- Ronald Shusett ve Dan O'Bannon, 1970'lerde bu filmin senaryosu üzerinde çalışmaya başladıklarında, dönemin özel efekt ve bütçe standartlarıyla filmin çok pahalı ve zor olacağını fark ettiler. Hikâyeyi rafa kaldırıp O'Bannon'ın bir uzay gemisi mürettebatını terörize eden uzaylı canavarı fikrine yöneldiler. Bu fikir, 1979 yapımı Alien'a dönüştü.
- Arnold Schwarzenegger, filmin orijinal fragmanının kötü olduğunu ve filmin kapsamıyla tuhaflığını yansıtmadığını düşünüyordu. TriStar Pictures filmle ne yapacağını bilemiyordu. Schwarzenegger, yapımcılar Peter Guber ve Jon Peters'a durumu iletti; onlara önce filmi, sonra fragmanı izletti. Filmin hakkını vermediğini kabul ettiler ve yeni bir fragman ile yeni bir tanıtım kampanyası hazırlattılar.
- Filmin planlanan vizyon tarihinden yaklaşık üç hafta önce halkın farkındalık oranı sadece %43'tü; Schwarzenegger bunu 'tam bir felaket' olarak niteledi. Yapımcı Mario Kassar ve Carolco'nun geri kalanını reklama daha fazla para yatırmaya ikna etti. Sonuçta film, %99 farkındalıkla açıldı ve büyük bir gişe başarısı elde etti.
- Filmin dayandığı kısa hikâye, Philip K. Dick'in 'We Can Remember It For You Wholesale' adlı eseri, ilk kez 1974'te opsiyonlandı; film ise 16 yıl sonra gösterime girdi. 23 sayfalık bu hikâye ani bir sonla biter ve filmin sadece ilk perdesine temel oluşturur: Doug, Mars'a bir gezi anısı satın almak için Rekall'a gider ama teknisyenler onun Mars'ta gizli ajan olduğuna dair bastırılmış anıları olduğunu fark eder. Hükümet ajanları onu telepatik bir vericiyle takip eder ve bu noktadan sonra kısa hikâye filmden ayrılır: Doug'ın hafızası geri gelir ve eğitimli bir suikastçı olduğunu hatırlar; ajanları kolayca alt eder ama sonunda hükümetle bir anlaşma yapar. Anılarının yeniden değiştirilmesi karşılığında teslim olmayı kabul eder; çocukluk fantezilerinden birini yaşamak ister: çok gelişmiş uzaylılarla tanışıp onları Dünya'yı işgal etmekten vazgeçirmek. Hükümet bu anıları yerleştirmeye çalıştığında, bunların Doug'ın beyninde zaten bastırılmış başka bir anı olarak var olduğunu ve gerçekten yaşandığını keşfeder. Mars yolculuğu, mutant isyanı, Mars reaktörü ve tüm olayların bir rüya olma ihtimali tamamen filme özgüdür.
- Yazar Dan O'Bannon, yönetmen Paul Verhoeven senaryoyu Gary Goldman'a yeniden yazdırıp hiciv mizahını aşırı şiddet ve komik repliklerle değiştirince Verhoeven ile arası açıldı. Orijinal senaryoda kara mizah çok daha baskındı ama Arnold Schwarzenegger projeye katılınca Verhoeven ve O'Bannon'ın ortak yazarı Ronald Shusett, senaryoyu Schwarzenegger'in yeteneklerine uyarlamanın gerekliliğini anladı.
- Arnold Schwarzenegger ve Total Recall senaristleri bir ara yönetmen Jonathan Frakes ile bir devam filmi planladı. Yine Philip K. Dick'in bir hikâyesi olan 'Azınlık Raporu' temel alınacak, Mars'taki mutantlar suçu öngören 'Precog'lar olacak ve Doug Quaid, suçları önleyen tutuklama memuru John Anderton'ın yerini alacaktı. Yapımcı Carolco'nun iflası nedeniyle bu proje hayata geçmedi ve hikâye sonunda bağımsız bir film olarak Azınlık Raporu (2002) adıyla çekildi.
- Ronald Shusett'ın anlattığına göre, film Dino De Laurentiis tarafından yapımcılığı üstlenildiği dönemde De Laurentiis, Mars'ın hava kazanması fikrini 'görselleştirmesi çok zor' bulduğu için sonu orijinal senaryodan tamamen farklı çekmeyi planlıyordu. Bu Shusett'ın hiç hoşuna gitmedi ve ikili bu konuda çok tartıştı; hatta Shusett, filmi istediği gibi yapamayacaksa hiç yapılmamasını tercih edeceğini söyleyerek projeyi iptal etmekle tehdit etti. De Laurentiis, yönetmen Richard Rush'a sonu değiştirme fikrinden bahsettiğinde Rush'ın ona 'saçmaladığını' söylemesi ve sonu kesmemeye ya da değiştirmemeye ikna etmesiyle hatasını anladı. De Laurentiis, Shusett'a gidip özür dileyerek "Ron, o kadar inatçısın ki seni ağzından öpüyorum! Beni kurtardın!" dedi. De Laurentiis, yapım şirketi kısa süre sonra iflas ettiği ve proje Mario Kassar'ın Carolco Pictures'ına satıldığı için filmi asla yapamadı.
- Arnold Schwarzenegger, filmin galasında 16 Temmuz 1990 tarihli bir röportajda filmin Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977), Kutsal Hazine Avcıları (1981) ve Batman (1989) karışımı olduğunu söyledi.
- Arnold Schwarzenegger, RoboCop'u (1987) izleyip beğendikten sonra bu filmde yönetmen Paul Verhoeven ile çalışmak istedi. Ronny Cox her iki filmde de baş kötü karakteri canlandırıyor.
- Film, açılış hafta sonunda yurt içinde 25,5 milyon dolar hasılat elde etti; bu, o dönem için R dereceli bir film için Beverly Hills Cop II'nin (1987) 26,3 milyon dolarının ardından en büyük ikinci açılıştı.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' listesinde yer almaktadır.
- Sylvester Stallone, Rambo III (1988) için onu çağırmadan önce Russell Mulcahy ile yönetmenlik için görüşmeler yapılıyordu.
- TOTAL RECALL aynı zamanda ünlü bilimkurgu yazarı Piers Anthony tarafından yazılmış bir romandı; tam adı Piers Anthony Dillingham Jacob olan yazar, New York Times çok satanlar listesine girmiştir. Piers Anthony, bağımsız bir roman değil, filmin romanlaştırmasını yapmıştır.
- Richard Rush, Dino De Laurentiis tarafından projeyi yönetmesi için ilk tutulan isimdi ancak senaryo üzerinde anlaşamayınca ayrıldı. Rush'ın yerine geçici olarak Bruce Beresford getirildi ve bu dönemde Lewis Teague'in de yönetmenlik için adı geçti. De Laurentiis'in iflas etmesiyle her şey altüst oldu ve film, o dönemde geliştirme cehenneminden projeleri kurtarıp tamamlamasıyla ünlenen Carolco'da geliştirilmeye devam etti.
- DC, Elliot S. Maggin tarafından yazılan ve Tom Lyle tarafından çizilen bir çizgi roman uyarlaması yayımladı. Bu, Arnold Schwarzenegger'in Conan the Barbarian (1982), Conan the Destroyer (1984), Red Sonja (1985) ve Red Heat (1988) filmlerinden sonra çizgi romana uyarlanan beşinci filmiydi.
- John Carpenter yönetmenliğe ilgi gösterdi. Kendisi ve Dan O'Bannon USC'de birlikte okudu ve öğrenci filmlerinden uyarlanan Dark Star (1974) üzerinde iş birliği yaptı.
- Yönetmen Paul Verhoeven, DVD yorumunda Dr. Edgemar'ın Quaid'i ziyaret ettiği sahnede filmin üçüncü perdesinin neredeyse tamamını özetlediğini vurgular. Edgemar, Quaid'in kendisini vurması halinde 'gerçekliğin duvarlarının yıkılacağını' söyler ve gerçekten de vurulduktan hemen sonra apartmanın duvarları çöker. Ayrıca Quaid'in kendini direnişin kurtarıcısı sanıp aslında Cohaagen'in en yakın dostu olduğunu keşfedeceğini ve bir 'uzaylı uygarlığı' göreceğini söyler; tüm bunlar aynen gerçekleşir. Verhoeven, filmin bir rüya olduğuna inanan izleyiciler için Edgemar'ın Quaid'in lobotomize edileceği kehanetinin, filmin sonundaki beyaza geçişle gerçekleştiğini belirtir.
- Film boyunca dikkatli izleyiciler, sonu üç farklı sahnede ele veren ipuçları yakalayabilir. Bob McClane, Gizli Ajan Ego Tatili'ni tanıtırken Quaid'e 'kızı alacak, kötü adamları öldürecek ve tüm gezegeni kurtaracaksın' der. Dr. Lull, Ernie'ye bir bilgisayar çipi uzatırken 'Mars'ta Mavi Gökyüzü' diyerek yeni bir tatil paketinden bahseder. Hilton süitinde Dr. Edgemar ise Quaid'in silah tehdidi altında, filmin geri kalanında olacakları neredeyse kelimesi kelimesine anlatır.
- Paul Verhoeven'e göre, film bir bütün olarak rüya ya da gerçek kabul edilsin, ilk yirmi dakika (başlangıçtan Quaid'in Rekall tatilini implante ettirdiği ana kadar) tamamen gerçektir. Bu bölüm, Quaid'in sıradan hayatını ve Mars'a gitme arzusunu net bir şekilde ortaya koyar.
- Filmin 21. dakikasında Johnny Cab'in sürücüsü, Norveç milli marşını ıslıkla çalar. Bu küçük detay, Robert Picardo'nun seslendirdiği taksici karaktere mizahi bir dokunuş katar.
- Quaid'in yaşadığı ve çalıştığı şehrin adı hiç söylenmese de metroda gördüğü Rekall reklamındaki telefon numarası (915-555-6386-21) ipucu verir. 915 alan kodu, hikâyenin batı Teksas'ta, muhtemelen El Paso'da geçtiğini düşündürür. Bu, Quaid'in eski çimento fabrikasında bavuldan çıkardığı sahte kimliklerden birinde 'El Paso, TX' yazmasıyla da doğrulanır.
- İmplant odasında Quaid'e monitör gösterilirken ekranda kayan çizimlerden bazıları, Mars'taki reaktörün konsept çizimleridir. Bu detay, Rekall'in tatil senaryolarını ne kadar ayrıntılı hazırladığını gösterir.
- Mars Şehri'nin gezegendeki tam konumu hiç belirtilmese de yaşanabilir yapıların dev bir kanyonun kenarlarına inşa edilmiş olması, buranın Mars ekvatoru yakınındaki Valles Marineris kanyonu boyunca uzandığını düşündürür. 4000 kilometreden uzun bu dev kanyon, Dünya'daki herhangi bir kanyondan kat kat büyüktür. Yapıların kanyon duvarlarına inşa edilmesi fikri, yapım tasarımcısı William Sandell'in üniversitelerde yaptığı araştırmalardan gelir; bilim insanları güneş radyasyonundan korunmak için yapıları yarı kayaların içine gömmeyi önermiştir.
- Quaid'in Rekall oryantasyonu sırasında bir monitörde, Edgar Rice Burroughs'un Mars romanlarındaki yeşil Marslı illüstrasyonu anlık olarak belirir. Bu, filmin bilimkurgu edebiyatına yaptığı saygı duruşlarından biridir.
- Quaid'in metal bavulu oldukça ilginç eşyalarla doludur: Mars'taki Piramit Madenleri için 'Steve Leonetti' adına düzenlenmiş bir işçi kimliği, 'James D. Brubaker' adına bir sürücü belgesi, çeşitli kimlik kartları, bir tomar macenta Mars doları, kafasındaki böceği çıkarmak için kullanılan tuhaf bir tıbbi cihaz, bileğe takılan taşınabilir bir hologram jeneratörü, dizüstü bilgisayar benzeri bir video iletişim cihazı, çeşitli kıyafetler (muhtemelen Marslı turist kadın kılığı) ve üzerinde 'HOFFMAN' yazan bir kâğıt. Bu kâğıdın amacı hiç açıklanmaz; belki de Quaid'in Mars biletidir.
- Son sahnede Quaid ve Melina öpüşürken dikkatli bakarsanız, Quaid'in arkasında sağ tarafta griye boyanmış bir Coca-Cola kutusu görebilirsiniz. Efekt ekibi, Mars kolonisi modeline bu kutuyu yerleştirerek fark edilip edilmeyeceğini test etmiş.
- Uzaylı reaktörünün buzları erittiği ve dağın patladığı sahnelerde, diğer ses efektlerine karışmış halde 'Castle Thunder' ses efekti duyulabilir. Bu klasik efekt, filmin epik anlarına yoğunluk katar.
- Taksi şoförü Benny, üç göğüslü fahişeyi okşarken keşke üç eli olsaydı der. Aslında üç eli vardır: normal bir el, Quaid'in güvenini kazanmak için gösterdiği mutant bir el ve mutant elini gizlemek için taktığı robotik bir takma el. Bu ironik detay, Benny'nin ikiyüzlülüğünü vurgular.
- Filmin başında Doug ve Lori televizyon izlerken, hayali Tokyo Samurayları ile Toronto Blue Jays arasında oynanan uydurma bir Dünya Serisinin 4. maçının reklamı yayınlanır. Gerçek Blue Jays, film yayınlandığında Dünya Serisine hiç çıkamamıştı ama sadece iki yıl sonra üst üste iki şampiyonluk kazanacaktı.
- Bob McClane ve ekran görüntüsüne göre Quaid'in Mars tatil paketi şunları içerir: Mars mekiğinde özel kabin, Mars Hilton'da lüks bir süitte iki hafta konaklama, beş yıldızlı bir restoranda günde üç öğün yemek, romantik karşılaşmalar, Olimpos Dağı, Piramit Dağı, Büyük Kanallar ve Venüsville'e kişisel tur rehberi. Gizli Ajan Ego Tatili eklemesiyle birlikte Quaid'in tatili toplam 1199 kredi tutar (standart tatil 899, Ego Tatili eklentisi 300 kredi).
- Resepsiyonistin tırnaklarını maviden turuncuya değiştirmesi, filmin kaynak materyali olan 'We Can Remember It For You Wholesale' hikâyesine doğrudan bir göndermedir. Hikâyede resepsiyonist, Quaid'le ilk karşılaştığında göğüslerini maviye, ertesi gün döndüğünde ise turuncuya boyatmıştır.
- Arnold Schwarzenegger, daha sonra 6. Gün (2000) filminde yine gelecekte geçen ve iki rolü birden oynadığı bir yapımda yer aldı. O filmde de bir taksinin içinde nasıl geldiğini bilmeden uyanır ve yolculuğu parmak iziyle öder. Bu benzerlikler, iki film arasında ilginç bir bağ kurar.
- Taksi şoförü Benny'nin kaderine dair birkaç gönderme vardır. Benny, dev sondaj makineleri tarafından iki kez neredeyse öldürülür. Hain olduğu ortaya çıktığında Quaid'i bir sondaj makinesiyle öldürmeye çalışır, ancak Quaid onu taşınabilir bir matkapla bıçaklayarak öldürür. Bu, Benny'nin sondaj makineleriyle olan ironik ilişkisini tamamlar.
- Total Recall'daki en az beş oyuncu, 1980'ler ve 90'larda Star Trek evreninde de rol aldı: Ronny Cox, Lycia Naff, Roy Brocksmith, Marc Alaimo ve Robert Picardo. Ayrıca filmin müziklerini yapan Jerry Goldsmith, beş Star Trek filminin bestecisidir ve iki Star Trek dizisinin açılış temalarını yazmıştır.
- Douglas Quaid'i Venüsville'e götüren taksi şoförünün adı Benny'dir. Quaid'in işini almaya çalışan aktörün de adı aynıdır: Benny Corral. Bu küçük tesadüf, film içinde eğlenceli bir detay oluşturur.
- Arnold Schwarzenegger ve Robert Costanzo, Batman serisinde karakterleri canlandırmıştır: Schwarzenegger, Batman ve Robin'de Bay Dondurucu'yu, Costanzo ise Batman: Animasyon Serisi gibi birçok Batman çizgi filminde Harvey Bullock'u seslendirmiştir.
- Michael Ironside ve Mickey Jones, bu filmde hiç aynı sahnede görünmeseler de V: The Final Battle adlı bilimkurgu mini dizisinde paralı asker ortakları olarak birlikte rol almışlardı.
- Film test gösterimine girmedi.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The Shawshank RedemptionFilm · 1994
Home AloneFilm · 1990
Back to the Future Part IIIFilm · 1990
Back to the Future Part IIFilm · 1989
Örümcek AdamFilm · 2002
Harry Potter ve Sırlar OdasıFilm · 2002
Harry Potter ve Azkaban TutsağıFilm · 2004
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017