The Godfather Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Görüntü yönetmeni Gordon Willis, setlerini aşırı az ışıklandırdığı için 'Karanlığın Prensi' lakabını kazandı. Paramount Pictures yöneticileri başta görüntülerin çok karanlık olduğunu düşündü, ancak Willis ve Francis Ford Coppola, bunun Corleone ailesinin işlerinin gölgeli doğasını vurgulamak için olduğunu ikna edene kadar itiraz ettiler.

Açılış sahnesinde Marlon Brando'nun kucağındaki kedi, Coppola'nın Paramount stüdyolarında bulduğu bir sokak kedisiydi ve senaryoda başta yoktu. Kedi o kadar mutluydu ki mırlaması Brando'nun diyaloglarını boğdu ve bu nedenle çoğu replik sonradan seslendirilmek zorunda kalındı.

Vito Corleone'nin eve döndüğü ve adamlarının onu merdivenlerden yukarı taşıdığı sahnenin erken bir çekiminde Marlon Brando, kaldırmayı zorlaştırmak için yatağının altına ağırlıklar koydu.

Detaylara dikkat edin: çoğu arabanın tahta tamponları var. Tamponlar II. Dünya Savaşı sırasında araç sahipleri tarafından sökülüp yerine tahtadan yapılmış olanlar takıldı. Krom olanlar savaş çabalarına yardım için teslim edildi. Savaştan sonra yenilerinin takılması birkaç yıl aldı.

Sonny'nin Carlo'yu (Connie'nin kocası) dövdüğü sahne dört günde çekildi ve 700'den fazla figüran yer aldı. Çöp kovası kapağının kullanımı James Caan tarafından doğaçlama yapıldı.

Hayvan hakları aktivistleri at başı sahnesini protesto etti. Francis Ford Coppola Variety'ye şunları söyledi: 'O filmde birçok insan öldürüldü ama herkes at hakkında endişeleniyor. Sette de aynıydı. Kafa geldiğinde, küçük köpekleri seven hayvansever ekip üyelerini üzdü. Bilmedikleri şey, kafayı günde iki yüz at kesen bir evcil hayvan maması üreticisinden aldığımız.'

Düğün sahnesine gerçeklik katmak için (ve sadece iki günü olduğu için) Francis Ford Coppola, oyuncuların düğün sahnesinin arka planında serbestçe oynamasına ve doğaçlama yapmasına izin verdi. Ardından eylem arasında belirli kısa sahneler çekti.

Richard S. Castellano'ya göre, Gordon Willis'i Francis Ford Coppola ile yaşadığı bir anlaşmazlık sırasında savundu. Coppola, Castellano'dan Clemenza'nın dört kat merdiven çıktığı sahnelerin yirmi çekimini yaparak intikam aldı.

Gordon Willis, her çekimin bir bakış açısını temsil etmesinde ısrar etti, genellikle kamerayı yerden yaklaşık dört fit yüksekliğe koyarak açıyı düz ve eşit tuttu. Francis Ford Coppola, Don Vito Corleone'nin vurulduğu sahnede bir havadan çekim yapmasını sağladı ve Willis'e bu çekimin Tanrı'nın bakış açısını temsil ettiğini söyledi.

Corleone, Sicilya, 1970'lerin başında bile çok gelişmiş olduğu için, Michael'ın İtalya'da sürgünde olduğu sahneler Taormina dışındaki Savoca kasabasında çekildi.

Francis Ford Coppola'ya göre DVD yorumunda, filmin zirvesindeki vaftiz sahnesi ile mafya cinayetlerinin iç içe geçmesi, editör Peter Zinner org müziğini ekleyene kadar pek işe yaramadı.

Provalar sırasında yatak odası sahnesi için sahte bir at başı kullanıldı. Çekim için gerçek bir at başı kullanıldı ve bir köpek maması fabrikasından temin edildi. John Marley'e göre, korku çığlığı gerçekti çünkü gerçek bir kafa kullanılacağı kendisine söylenmemişti.

Restorandaki toplantıda Sollozzo, Michael'a o kadar hızlı Sicilyaca konuşur ki altyazı kullanılamaz. Şöyle başlar: 'Üzgünüm. Babanıza olanlar iş gereğiydi. Babanıza çok saygım var. Ama babanızın düşüncesi eski moda. Bunu neden yapmak zorunda olduğumu anlamalısınız. Şimdi nereye gideceğimize bakalım.' Michael tuvaletten döndüğünde Sicilyaca devam eder: 'Her şey yolunda mı? Kendime saygım var, anlıyor musunuz, başka bir adamın beni engellemesine izin veremem. Olanlar kaçınılmazdı. Diğer aile reislerinin açık desteğine sahiptim. Babanız daha sağlıklı olsaydı, en büyük oğlu işleri yürütmeden, saygısızlık etmek istemem, bu saçmalıkları yaşamazdık. Babanız iyileşip pazarlığa dönene kadar savaşmayı bırakacağız. İntikam alınmayacak. Barış olacak. Ama aileniz artık karışmamalı.'

George Lucas, Francis Ford Coppola'nın American Graffiti'yi (1973) finanse etmesine yardım etmesine karşılık olarak 'Yatak Dizisi'ni (beş aile arasındaki savaşla ilgili suç mahalli fotoğrafları ve manşetlerin montajı) bir araya getirdi. Adının geçmemesini istedi. Lucas, gerçek suç mahallerinden fotoğraflar kullandı. Zincirli çitin yanındaki ceset, aslında öldürülmemiş ama kendini vurmuş olan Al Capone'un sağ kolu Frank Nitti'dir ('The Enforcer'). Sahne sırasında Coppola'nın babası Carmine piyano çalmaktadır.

Don Corleone'nin ölüm sahnesi, romanda yer almasına rağmen, başta filmde olmayacaktı çünkü stüdyo yöneticileri seyircinin cenazeyi görüp ne olduğunu anlayacağını düşündü. Francis Ford Coppola sahneyi Long Island'daki özel bir konutta üç kamerayla çekti (geçici bahçe sıfırdan yaratıldı ve çekimden hemen sonra yıkıldı), Marlon Brando repliklerini doğaçlama yaptı.

Ailenin Michael Corleone'nin Sollozzo ve McCluskey'i öldürmesi gerektiğine karar verdiği çalışma odası sahnesinde Santino Corleone'nin bir bastonla oynadığı görülür. Baston, Michael'ın restorandan kaçışını çekerken bacağını ciddi şekilde yaralayan Al Pacino'ya aitti.

Albert S. Ruddy'ye göre Marlon Brando 'Mott Sokağı'ndaki insanları sevdi ve onlar da onu sevdi'. Don'a suikast girişimi sahnesini izlemek için büyük bir kalabalık toplandı. Yere yığıldığında, toplananlar nefesini tuttu, sonra çılgınca tezahürat yaptı. Raporlar, sahnenin birçok kez yeniden çekilmesi gerektiğini, çünkü seyircinin Brando'nun performansına alkışlarını kontrol edemediğini gösteriyor. Tamamlandığında Brando, tezahürat yapan kalabalığa eğildi.

Francis Ford Coppola, Sonny'nin suikast sahnesini her atışta farklı kameralarla tek çekimde çekti. Bunun nedeni, James Caan'ın vücuduna hızlı makineli tüfek ateşini simüle etmek için 149 adet squib bantlanmış olması ve başka bir çekim yapılamamasıydı.

Francis Ford Coppola ve Gordon Willis arasındaki ilişki oldukça patlayıcıydı. Sık sık bağrışırlar, bunun sonucunda birkaç aksesuar kırılırdı. Bir olaydan sonra Coppola'nın ofisinden o kadar yüksek bir ses geldi ki ekip, Coppola'nın kendini vurduğunu sandı (sadece bir kapıyı kırmıştı). Ayrıca Willis'in oyunculardan işaretlerini tutmaları konusunda çok katı olması nedeniyle çatıştılar; düşük ışık düzeniyle, kaçırırlarsa tamamen karanlıkta çekilirlerdi. Coppola ise kendini oyuncuların koruyucusu olarak görüyordu. Onları besleyerek en iyi performanslarını alabileceğini düşünüyordu.

Sette çok fazla popo gösterme olayı vardı, James Caan ve Robert Duvall tarafından başlatıldı. İlk sahnenin provası sırasında ikili, Francis Ford Coppola, Marlon Brando ve Salvatore Corsitto'ya popolarını gösterdi. Caan, TIME Magazine'e şunları söyledi: 'En iyi popo gösterim Second Avenue'daydı. Bob Duvall ve ben bir arabadaydık, Brando başka bir arabadaydı, yanına yanaştık ve pantolonumu indirip kıçımı camdan dışarı çıkardım. Brando arabada kahkahadan yere yığıldı.' Richard Bright, öyle bir noktaya geldiğini söyledi ki her kapıyı açtığınızda birinin poposunu görmeyi bekliyordunuz. Al Pacino bile bu işe dahil oldu, Ladies' Home Journal'a şunları söyledi: 'Bir masanın arkasında oturduğum bir sahnede, kostüm bölümü bana daha küçük yakalı bir gömlek bulmak için büyük yaygara kopardı. Herkes gömleğe bakarken ben pantolonumu çıkardım. Masanın arkasından çıktığımda kahkaha attım, sahneyi tekrar çekmek zorunda kalmamıza rağmen.' En büyük popo gösterisi, Brando ve Duvall'ın düğün sahnesinin çekimi sırasında dört yüz oyuncu ve ekip üyesine popolarını göstermesiyle geldi. Bunu dikkatlice planladılar ve planı duyan Caan bağırmaya başladı: 'Hayır, hayır, burada değil!' Yapımda çalışan herkes ve figüranların çoğu kahkahalara boğuldu (bazı yaşlı hanımlar manzarayı takdir etmedi). Sonunda Brando, 'Ay Şampiyonu' yazan ağır sıklet bir kemerle en iyi şakacı seçildi.

Tom'un stüdyo alanına girdiği ve Tom ile Jack Woltz'un arazide dolaştığı uzun dış çekimlerde, ikinci ekip Robert Duvall ve John Marley'e ödeme yapmamak için peruklu ve şapkalı figüranlar kullandı.

Başlangıçtaki düğünde Michael ve Kay'in sahneleri gece çekildi. Acele program nedeniyle Francis Ford Coppola onların sahnelerini halletmek zorundaydı. Görüntü yönetmeni Gordon Willis, bu kadar çok ışık kurmak zorunda kaldığı için çok sinirlendi.

McCluskey'in ölümü, Sterling Hayden'ın kafasına sahte bir alın yapılarak elde edildi. Ortasına bir boşluk kesildi ve sahte kanla dolduruldu, ardından protez bir et parçasıyla kapatıldı. Sahne çekilirken, filmde görünmeyen monofilament olta ipi kullanılarak tıpa hızla çekildi. Etki, Hayden'ın kafasında aniden kanlı bir delik belirmiş gibi görünmesini sağladı.

Gordon Willis, Marlon Brando'nun sahnelerinde makyajı nedeniyle tepeden aydınlatma kullanmak zorunda kaldı. Bunu filmin tamamına yaymaya karar verdi, bu da filmin bu kadar karanlık olmasının nedenlerinden biri.

Filmin açılış sahnesi, Amerigo Bonasera ve Don Corleone'nin üç dakikalık zoom-out'u, daha önce Silent Running'de (1972) kullanılan bilgisayar kontrollü bir zoom lensi ile yapıldı.

Film New York City'de, yüzden fazla mekanda çekildi. Başta tüm filmin Hollywood arka setlerinde çekilmesi planlanmıştı, ancak yapım tasarımcısı Dean Tavoularis, New York City görünümünü kopyalamak için her arka set binasına iki kat eklemekle tehdit edince stüdyo geri adım attı ve New York'ta çekime izin verdi.

Gordon Willis'in karanlık fotoğrafçılığı daha sonra birçok film tarafından kopyalanmasına rağmen, banyo edilmiş film laboratuvardan döndüğünde Paramount Pictures yöneticileri görüntülerin bir hata olduğunu düşündü. Farklı bir görünüm istediler, ancak Willis ve Francis Ford Coppola reddetti.

Tom ve Sollozzo arasındaki sahne terk edilmiş bir lokantada çekildi. Lokantadan çıktıklarında kar fırtınası gerçekti.

Sonny, Carlo'yu döverken, arka plandaki bir kamyon ve kaldırımdaki tahta kutu, anakronik nesneleri gizlemek için stratejik olarak yerleştirildi.

Sonny Corleone'nin otoyol gişesindeki ölüm sahnesi Jones Beach Geçidi'nde geçmesine rağmen, Long Island'daki Mitchell Field'da küçük bir havaalanı pistinde çekildi. Sahne, kurulumu ve çekimi en pahalı sahneydi; kurulumu 100.000 doların üzerindeydi ve birden fazla kamera açısıyla tek çekimde tamamlandı. Gişenin yanındaki büyük reklam panosu, arka planda modern bir yüksek binanın görünmesini engellemek için yerleştirildi. Joe Gelmis'e göre, James Caan'ın vücuduna 110 squib ve kan torbası yerleştirildi. Ayrıca 1941 Lincoln marka arabasında pusu saldırısını simüle etmek için squib'lerle dolu iki yüzden fazla delik açıldı.

Filmi açan yavaş kamera hareketi, Bonasera'nın yüzünün yakın çekimiyle başlayıp Vito'nun kafasının arkasında biten, tamamlanması iki dakikadan fazla sürer. Bu, belirli zaman aralıklarında zum yapacak şekilde programlanabilen yeni icat edilmiş bilgisayar zamanlamalı bir lensle yaratıldı. Filmde aslında çok az zum çekimi vardır, çünkü Francis Ford Coppola ve Gordon Willis dramatik etki için bunlardan kaçındı.

Hastane sahneleri çekilirken doktorlar ve hemşireler Marlon Brando'yu görmek için gizlice girip çıkıyordu.

James Caan'ın vücuduna squib'leri bağlayan teknisyenler, daha önce hiç kimseye bu kadar çok squib bağlamadıklarını söyledi. Caan, 'Bunu bana şimdi söylemek zorunda değildin' diye yanıtladı.

Marlon Brando ile bir sahne çekilirken Lenny Montana konuşmak için ağzını açtı ve üzerinde 'siktir git' yazılı bir not bulunan dilini çıkardı. Her zaman iyi bir şakaya açık olan Brando, kahkahalara boğuldu.

Ardell Sheridan'a göre, Mafia Kaptanı (ve gelecekteki patron) Paul Castellano seti ziyaret etti ve Richard S. Castellano ile konuştu. Paul'ün 1985'te öldürülmesinden sonra Richard, ona Paul'ün amcası olduğunu açıkladı.

Vaftiz sahnesi iki kilisede çekildi. İç çekimler New York City'deki St. Patrick's Old Cathedral'de, dış çekimler ise Pleasant Plains, Staten Island'daki Mount Loretto Kilisesi'nde yapıldı.

Sonny'nin Lucy ile buluşması çekilirken Eleanor Coppola doğum sancıları çekmeye başladı. Francis Ford Coppola sahne tamamlandıktan sonra hastaneye gitti ve Sofia Coppola doğdu.

Mafya liderlerinin toplantısı Penn-Central Demiryolu'nun yönetim kurulu odasında çekildi. Bu, Don Barzini'nin (Richard Conte) arkasında görülen tren duvar resmini açıklıyor.

Little Italy'de çekim yaparken Marlon Brando, Vincent's'tan acılı soslu kalamarın tadını sevdi. Vito'nun Sonny'nin cesedinin üzerine eğildiği sahnede Brando, bir karton bu lezzeti kadraj dışında tutuyor.

Açılış düğün kutlamaları bir hafta boyunca çekildi ve yedi yüz elliden fazla figüran kullanıldı.

Francis Ford Coppola'ya göre, hastane sahnesindeki boş koridorların eksikliğini, Coppola 'Kes' dedikten sonra çekilmiş olan çekimlerin uçlarını kullanarak çözmesine George Lucas yardım etti.

Francis Ford Coppola, çocukluğundan bir anı olan beyaz paket servis kaplarında Çin yemeği yiyen insan detayını ekledi.

Clemenza, Rocco ve Paulie Gato'nun New York'ta araba sürdüğü sahnede, 1940'ların başından stok görüntüler kullanıldı, çünkü yapım ekibi ana caddeleri ve gökdelenleri geçmiş bir dönemden yeniden yaratamadı. Senaryonun gerektirdiği çekimler bulunduğunda, ekip sadece modele uyan bir araba bulup plakasını kopyalamak zorunda kaldı.

Woltz malikanesinin dış çekimleri aslında Harold Lloyd'un evidir. İç sahneler Long Island'daki Guggenheim malikanesinde çekildi. Paha biçilmez sanat eserleri için korumalar tutulması gerekti ve yatak kiralıktı.

Romanda veya çekim senaryosunda cannoli'den bahsedilmez. Francis Ford Coppola bu detayı, babasının işten eve getirdiği belirli beyaz cannoli kutularına dair anılarından ekledi.

Michael ve Kay'in Noel alışverişi sahnesi, dönem arabalarına ek olarak 143 figüran gerektirdi. Sokak lambaları döneme uygun olarak tanesi 1.000 dolardan değiştirildi, ayrıca sokak tabelaları da değiştirildi. 60 ekip üyesi hazır bulundu.

Don'un cenazesi için yirmi limuzin ve 150 figüran kullanıldı, çiçeklerin her biri 1.000 doların üzerindeydi.

Düğün sahnesi, boyutu nedeniyle, Corleone Ailesi kompleksinin dış çekimleri için kullanılan evin bulunduğu aynı sokakta birkaç mekanda çekildi; bu ev Longfellow Avenue, Todt Hill, Staten Island, New York'tadır. Evin alçak taş çevre duvarı, 'aile kompleksi' izlenimi vermek için büyütüldü. Corleone kompleksinin girişini işaretleyen ünlü kapı film için inşa edildi ve çekimden sonra yıkıldı.

George Lucas'ın The Godfather'da yardımcı editör olarak çalıştığı da pek bilinmez. Lucas, mafya ailelerinin 'yattığı' ve Don Corleone'nin vurulduğu manşet gibi hikayedeki önemli noktaların ilerlemesini gösteren geçiş görüntülerini çekti. Lucas ayrıca Michael'ın babasını hastanede koruduğı önemli sahnede büyük katkı sağladı. Coppola, koridordan gelen ayak seslerinin çekimlerine sahip olmadığını fark ettiğinde Lucas, oyuncular kadrajdan çıktıktan sonra koridorların fazla görüntülerini yeniden kullanmasını önerdi. Lucas, Coppola'nın sahneyi tamamlamak için gerekli birkaç saniyelik fazla görüntüyü bir araya getirmesine yardım etti.

Jack Woltz'un malikanesi ayrıca Fletch'te (1985) Alan Stanwyk'in malikanesi olarak kullanıldı.

Connie'nin Carlo tarafından dövüldüğü sahnede telefon çaldığında ve Connie yanıtladığında, telefonun diğer ucundaki ses Connie rolünü oynayan Talia Shire'a aittir. Yani kendi kendine konuşuyor.

Düğün sahnesinde 'C'è la luna mezzo mare' şarkısını söylerken kamera, iki genç kıza kollarını dolamış bir adama keser; bu, şarkıyı kaydetmiş sanatçılardan biri olan Louis Prima'dır.

Corleone evi, film için iki katlı olarak inşa edildi; oturma odası, yemek odası, tam mutfak, panelli çalışma odası ve yatak odasına çıkan merdivenli bir giriş holü içeriyordu.

Staten Island'daki Mount Loretto Kilisesi, vaftiz sahnesinin dış çekimlerinin yapıldığı yer, 1973'te yandı.

Franco Corsaro, ölmekte olan consigliere Genco Abbandando olarak bir sahne çekti, ancak bu sahne kesildi. Düğünden sonra geçen sahnede Don Vito Corleone ve oğulları, kanserden ölmekte olan Genco Abbandando'ya saygılarını sunmak için hastaneye giderler. Onu teselli etmeye çalışırlar ve Genco, Vito'dan ölürken yanında kalmasını ister. Sahne, filmin bazı televizyon yayınlarında (cinayet sahnelerinin düzenlenmiş versiyonları yerine) görünür ve The Godfather: A Novel for Television'da (1977) yer alır. Genco'dan filmde hâlâ bahsedilir; Santino 'Sonny' Corleone, Tom Hagen'e uygun bir savaş zamanı consigliere'si olmadığından şikayet eder.

Öğle yemeği molalarında Francis Ford Coppola, James Caan'ın tabağından yemek yemesiyle tanınırdı. Caan sonunda bundan o kadar bıktı ki bir şaka yaptı: Çok acı jalapeño biberleriyle bir sandviç yaptı, tabağında bıraktı ve sonra yönetmenin gözü önünden kayboldu. Beklendiği gibi, Coppola bir sonraki sahneyi çekmeye geldiğinde sandviçi Caan'ın tabağından aldı ve yedi. Kısa bir süre sonra yüzünden yaşlar akmaya başladı ve 'Bu nedir? Bana ne yaptın?' diye bağırmaya başladı, Caan sakin bir şekilde 'Tabağımdan yememi istedim mi? İstedim mi?' diye yanıtladı.

Bir yapım asistanına göre, restoran sahnesinin çekimleri arasında Sterling Hayden, sadece doğal yiyecekler yediği için meyve ve süt atıştırdı. Vincent van Gogh'un kardeşine yazdığı mektupların bir derlemesi olan 'Dear Theo'yu okudu. Sonra gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Bir yürüyüşe çıkmış, nehrin kenarında uyuyakalmış ve çocukların ona taş atmasıyla uyanmıştı.

En sorunlu sahneler, kaldırımları tüccar mallarıyla dolu çok dar Mott Sokağı'nda çekildi. Don Corleone'nin zeytinyağı fabrikasından çıkıp vurulduğu yer burasıydı.

Michael Corleone'nin Sollozzo ve Kaptan McCluskey'i vurduğu ünlü restoran sahnesi boyunca, yükseltilmiş bir trenin gıcırtı sesi duyulur. Ses efekti, sahnenin gerilimini artırmak için Francis Ford Coppola ve film editörü Walter Murch tarafından post-prodüksiyonda eklendi. Farkında olmadan, çekim yerinin hemen önünde, Bronx'taki 3531 White Plains Road'da gerçek bir yükseltilmiş tren rayları vardır.

Sterling Hayden, restoran sahnesinin çekimleri arasında setten uzaklaştı. Çocukların ona taş attığı bir nehir kenarında uyurken bulundu.

Francis Ford Coppola, Bonnie and Clyde (1967) ve Little Big Man (1970) üzerindeki çalışmalarından etkilenerek yapım tasarımcısı Dean Tavoularis'i işe aldı.

Nino Rota, Tom Hagen'in Hollywood'a varışı sırasında çalması için 'The Pickup' adlı bir parça besteledi. Stüdyo, parçanın sahneye uymadığını düşündü ve yerine 'Manhattan Serenade' adlı bir caz standardı koydu. Rota'nın orijinal parçası soundtrack albümünde yer aldı.

Hastane sahneleri iki farklı mekanda çekildi: dış sahneler Bellevue Hastanesi'nin bir yan girişinde, iç sahneler ise Manhattan, New York'taki New York Eye and Ear Infirmary'de çekildi.

Woltz International Pictures lotu aslında Hollywood'daki Paramount lotudur. Bu, yapım tasarımcısı Dean Tavoularis'in tercihi değildi, görünümünden nefret ediyordu ve alternatif olarak Warner Brothers lotunu önermişti, ancak bütçe nedenleriyle kullanıldı. Aynı zamanda Sunset Boulevard'daki (1950) Paramount Pictures arka set sahnelerinin de mekanıydı.

Las Vegas Oteli'nin dış sahnesinde (Michael Corleone, Moe Greene ile buluşmadan önce), Fredo Corleone, Michael, Tom Hagen ve Al Neri'nin otel girişinde arabadan kısaca indikleri görülür. Sarı ceketli ve Fredo gibi görünen adam aslında oyuncu John Cazale değildir. Benzer şekilde, sahnede arabadan çıkan Tom'un bir dublörü görülür, çünkü adamın saçları gri ve açıkça Robert Duvall değildir. Nedense, bu dış sahne çekileceği zaman John Cazale ve Robert Duvall müsait değildi veya maliyetleri düşürmek için dublör kullanıldı. Yönetmen Francis Ford Coppola veya Yardımcı Yönetmen, sahneyi akıllıca Al Pacino'ya odaklayarak çekti ve Fredo ile Tom'un önden kamera görüntülerinden kaçınarak orijinal oyuncuların sahnede göründüğü yanılsamasını korudu.

Düğün sahnelerini çekmek için altı kamera kullanıldı; bunlardan dördü bahçede cinema verite çekimleri yapmak için, ayrıca doğaçlama diyalogları kaydetmek için dolaşan bir sesçi vardı. Ayrıca bir helikopterde de kamera vardı, ancak bu çekimlerin çoğu çok titrek olduğu için kullanılmadı.

Filmin kurgucusu olarak işe alınan Aram Avakian, Coppola ile anlaşmazlığa düşünce kovuldu.

Marlon Brando'nun kedili açılış sahnesinde sesinin sonradan eklenmesi gerekmesine rağmen, kedinin mırıltısı hâlâ duyulabiliyor.

Jack Woltz'un malikanesi, filmden önce yayınlanan bir Columbo bölümü olan Death Lends a Hand'de (1971) Robert Culp ile birlikte kullanılmıştı.

Filmin ilk yarısını William Reynolds, ikinci yarısını Peter Zinner kurguladı.

Bill Butler, görüntü yönetmeni Gordon Willis New York'taki ana mekânlarda çekim yaparken Los Angeles'ta çekilen sahnelerde isimsiz olarak kamera arkasında çalıştı.

Filmin yardımcı yapımcısı, Tom Hagen'in stüdyo başkanı Woltz'la ilk kez karşılaştığı sahnede kovboy olarak görünür.

Francis Coppola'nın ilk filmi Dementia 13'te oynayan Luana Anders, Vito Corleone'nin yatağını Michael'la birlikte taşıyan hemşirenin seslendirmesini yaptı. Neden yeniden seslendirildiği bilinmiyor.

Amerikan Film Enstitüsü'nün 2005'teki 100 Yılın Film Müzikleri listesinde yer alan 25 filmden biridir.

26:40'taki Lockheed Constellation'ın iniş sahnesi, technicolor filmlerdeki yeşilimsi gökyüzü tonuna sahiptir. Uzaktaki klasik arabalar, bunun bir arşiv görüntüsü olduğunu gösteriyor. Filmin iç mekân sahnelerindeki dönemsel renk tonuyla uyumlu bir görsel yaklaşım sunar.

Clemenza'nın evinin garajındaki 1946 Cadillac'ın ön tamponu ahşaptır; bu, savaş sonrası metal kıtlığı nedeniyle birçok 1946 modelinde görülen bir detaydır. Romanda da Clemenza'nın yeni Cadillac'ı tarif edilirken bu ayrıntıya yer verilmiştir.

Vito'yu taşıyan ambulans hastane rampasından inerken (~1:31), rampanın yaya yolunun üzerindeki bir çıkıntıda yaklaşık 1.5 metre yüksekliğinde ve 4.5 metre uzunluğunda bir taş duvar parçası dikkat çeker. Üzerindeki süs taşları, film başındaki Corleone malikanesindeki işçiliği andırır. Bunun, anakronik bir özelliği gizlemek için aceleyle malikane setinden getirilmiş bir aksesuar mı yoksa hastanenin orijinal bir parçası mı olduğu belirsizdir.

Louie'nin restoranındaki suikast sahnesinde bir yükseltilmiş demiryolunun sesi birkaç kez duyulur. Bu, 3. Cadde Yükseltilmiş Demiryolu'nun kuzey terminali olup restoranı Bronx'taki Crotona Park civarına konumlandırır. Bu hat birkaç yıl içinde kalıcı olarak kapatılacaktır.

Sonny öldürüldükten sonra Vito'nun düzenlediği toplantı, eski New York Central Demiryolu'nun yönetim kurulu odasında çekildi. Siyah ceketli adamın büyük portresi, New York Central'ın kurucusu Cornelius 'Commodore' Vanderbilt'in oğlu William Vanderbilt'e aittir. William Vanderbilt, gazetelere verdiği 'Halkın canı cehenneme' sözüyle ünlüdür.

İspanyolca dublajı Luis García Berlanga yönetti.

Vaftiz ve cinayet sahnelerinde çalınan org müziği, J.S. Bach'ın Do minör Passacaglia ve Füg (BWV 582) ile Sol minör Fantasia ve Füg (BWV 542) gibi eserlerinden bölümler ve uyarlamalar içerir.

Vaftizdeki bebek Sofia Coppola, film yapımı sırasında, yardımcı editör George Lucas'ın doğum gününde doğdu.

Luca Brasi, Bruno Tattaglia ile buluşmaya hazırlanırken çok ağır bir kurşun geçirmez yelek giyer. Öldürülüp yelek Corleone'lere teslim edildiğinde yelek çok hafiftir; bu onun sadece bir aksesuar olduğunu ortaya koyar.

Corleone'nin avukatı Tom Hagen'in, Johnny Fontane'ı yeni filmine alması için Bay Woltz'u ziyaret ettiği sahnedeki villa, The November Plan filmindeki Delaney eviyle aynıdır.

Açılış sahnesi (Bonasera) Baba Vito Corleone'nin bakış açısındandır. Kapanış sahnesi (Kay'in kapı kapanırken görüntüsü) daha belirsizdir, ancak yeni Baba Michael'ın bakış açısından olabilir.